نوشته: آرش کریم بیگی
Manager [AT] ICTna.ir
ناشر: ایستنا و هموطن سلام
این روزها مباحث مربوط به نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران سوژه بحث و تبادل نظر مردم،مسئولان،سیاسیون،احزاب،گروهها،مطبوعات و رسانه ها وحتی وبلاگهاست و طبق معمول "هر کسی از ظن خود" در این مورد اظهار نظری میکند. اما رشد بی سابقه و جهشی سالهای اخیر صنعت ICT در ایران عرصه جدیدی را در میان مباحث معمول انتخاباتی گشوده است.
بخش ICT ایرانی سرویس فناوری اطلاعات روزنامه هموطن سلام تصمیم دارد طی مجموعه گزارشهایی فوکوس ویژه ای برروی موضوع "انتخابات ریاست جمهوری و ICT" داشته باشد!
به عقیده من،نقش فناوری اطلاعات در انتخابات ریاست جمهوری را از چهار منظر کلی میتوان بررسی کرد:
- نقش ICT در شعارها و وعده های نامزدهای ریاست جمهوری
- نقش ICT در تکنولوژی تبلیغاتی نامزدهای ریاست جمهوری
- نقش ICT در تحقق مشارکت حداکثری
- نقش ICT در برگزاری انتخابات
انتخابات یک جنگ تبلیغاتی و رقابتی است نفس گیر. اکثر برنده های بازی انتخابات بخش اعظم موفقیت خود در این رقابت و کش مکش را مدیون قدرت رسانه و مدیران تبلیغاتی خود هستند. از نظر استراتژی تبلیغاتی و جنگ روانی یک کاندیدا برای کسب بهترین نتیجه از تبلیغات خود باید همزمان از تبلیغات مستقیم و غیر مستقیم استفاده کند که هرکدام بر حسب موقعیت و روحیات شخص و استعداد جامعه باید به تناسب به کار برده شوند. اما مرسوم ترین و عمومی ترین شکل تبلیغات برگزاری جلسات سخنرانی و میتینگ های انتخاباتی است که در آن کاندیداها بیشتر به بیان شعارها ، برنامه ها و وعده های انتخاباتی خود برای جلب نظر مخاطبان خود میپردازند و معمولا متن سخنرانی و شعارهای خود را متناسب با روحیات،قومیت،شغل و حوزه کاری،دین و مذهب و مواردی از این دست جمعی که قرار است در میانشان میتینگ برگزار شودتهیه میکنند.
در سالهای اخیر رشد چشمگیر و فزاینده صنعت ICT در ایران طبقه جدیدی را ایجاد کرده که اختصاص بخشی از شعارها و بیان برنامه ها و وعده هایی مبتنی بر خواست و نیازهای این طبقه میتواند نقش محسوسی در تغییر بازخورد تبلیغات برای کاندیداهای طالب صندلی ریاست داشته باشد. در یک نگاهی کلی لایه های این طبقه و شعارهای مورد نیاز را به این صورت میتوان تقسیم کرد:
- ITManها : شامل مدیران و کارشناسان و فرهیختگان صاحب نظر و اساتید حوزه فناوری اطلاعات
جلب نظر و رای این افراد با توجه به بار تبلیغاتی بالا و نفوذشان بر افکار عمومی بسیار مفید است. در انتخابات مرسوم است که از "افراد محبوب مردم" نظیر هنرمندان،صنعت گران،ورزشکاران و قهرمانان و فرهیختگان و استاتید برای جلب نظر مردم استفاده شود. فکر میکنم باید امسال به این لیست “IT Man” ها هم اضافه شوند!
- اصحاب صنعت ICT: صنعت چرخ زندگی امروزاست و اصحاب صنعت ICT صاحبان صنعت برتر و روز دنیا
جلب نظر و رای این افراد با توجه به نفوذشان بر افکار نیروهای تحت مدیریتشان یعنی رای بیشتر ! ضمنا یادتان باشد که صاحبان صنعت سرمایه دارانی متمولند و میتوانند به اسپانسرهای مالی و تکنولوژیک خوبی برای کاندیداها تبدیل شوند: تبلیغات به پول نیاز دارد!
- کاربران : طبق آمارهای ارائه شده در حال حاظر دست کم پنج میلیون کاربر اینترنتی در ایران وجود دارد. متقاعد کردن و جلب نظر این افراد یعنی رای بیشتر برای کاندیداها و قوت گرفتن احتمال پیروزی! قطعا حجم زیادی از این کاربران ایرانی نوجوانهایی هستند که به سن قانونی نرسیده اند اما فراموش نکنید که آنها در خانواده ای زندگی میکنند که حداقل دو نفر واجد شرایط رای دهی هستند و میتوانند برای کاندیداها به هواداران و تبلیغاتچی های رایگانی تبدیل شوند. البته اگر درست جذب شوند و درست مدیریت! یادتان باشد در انتخابات یک رای هم "یک رای" است و با ارزش.
- وبلاگ نویسان : وبلاگ یک رسانه شخصی اما همه گیر و پر مخاطب است. بنظر من یک کاندیدا همانقدری که به "انعکاس مطبوعاتی و رسانه ای" خود حساس است و سرمایه گذاری میکند باید روی انعکاس خود و نظرات و برنامه هایش در دنیای اینترنت حساس باشد و سرمایه گذاری بکند. کاندیداها باید بفهمند که اینترنت یک رسانه فراگیر و پرمخاطب است و در این میان وبلاگ رسانه ایست قدرتمند و پر مخاطبتر و در عین حال فوق العاده ارزان. وبلاگ نویسان در واقع نوع حرفه ای تر کاربران اینترنتی اند که اینبار فقط خواننده و وبگرد نیستند بلکه تولید کننده محتوا و دارای مخاطب هستند که با جذب و اقناعشان از سوی کاندیداها میتواند تبدیل به یک اهرم تبلیغاتی خوب و موثر انتخاباتی شود. نزدیکی به وبلاگنویسان که برخی آنها را "منتقد" میشمارند به استراتژی خاصی نیاز دارد که بر عهده مشاوران تبلیغاتی کاندیداهاست چرا که بسیاری وبلاگستان را "چاقویی دولبه" میدانند. شاید به همان نسبتی که وبلاگستان میتواند به عنوان یک اهرم تبلیغاتی قدرتمند استفاده شود مضر هم باشد. البته این اصل در همه حوزه های دیگر هم صدق میکند اما بهتر است در مورد وبلاگ حساسیت بیشتری به خرج داد.
- IT نگاران : تا جایی که من میدانم همه خبرنگاران حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات همه به دنبال یافتن (!) سرفصلها،ایده ها و نظرات و طرحهای کاندیداها هستند. جذب و تغذیه اطلاعاتی خبرنگاران این حوزه،برگزاری نشست و جلسات مطبوعاتی اختصاصی با آنان و پاسخ روشن و شفاف به سوالهای مختلف و متداولشان که به طبع در نظر و تصمیم گیری خوانندگانشان تاثیر خواهد داشت قطعا به نفع کاندیداهاست !
بجنبید !
کمتر از دو ماه تا انتخابات مانده و در این میان متاسفانه تقریبا هیچ کدام از نامزدهای {احتمالی} ریاست جمهوری هیچگونه شعار، اعلام برنامه و حتی اظهار نظر خاصی در مورد فناوری اطلاعات و ارتباطات انجام نداده اند و حداکثر در یکی دو جمله مبهم مثل "فناوری اطلاعات و ارتباطات موضوع مهمی است" یا "من برنامه های خوبی برای IT دارم" از کنار این حوزه رد شده اند.
از این اغماض به دو صورت برداشت میشود : یا کاندیداهای محترم و مشاروان و مدیران تبلیغاتیشان هیچ شناخت و دانشی نسبت به این حوزه و بستر ندارند و با آن بیگانه اند یا از ان بدتر اینکه این حوزه را مهم و در خور توجه نمیدانند که در راستای مورد اول و به نوعی عذر بدتر از گناه است !
در این سالها تماس و مراوده و گفتگوی Itmanها،اصحاب صنعت ICT،وبلاگنویسان و IT نگاران با سیاستمداران و حکومتورزان در پائین ترین و ضعیف ترین حد ممکن بوده و به همان نسبت در ادبیات نامزدها جایی دارد. ماکسیمم سطح تماس این طبقه از جامعه بازدید و سخنرانی "سرسری" رئیس جمهور در افتتاحیه نمایشگاه بین المللی الکامپ دهم بود که باعث "ذوق زدگی" اصحاب این صنعت شد اما خیلی زود با مقابله و شانه کشی بخشی از دولت (شرکت نمایشگاههای وزارت بازرگانی) آب سردی بر این ذوق زدگی ریخته شد.
سیاستمداران،احزاب و نامزدها باید حوزه و صنعت ICT کشور را "به رسمیت بشناسند" و ارزش و قدرت واقعی آن را "درک" کنند. قطعا منظورم این نیست که رئیس جمهور آینده باید IT Man باشد اما نباید اینقدر سطحی با این حجم وسیع قدرت،دانش و فناوری نهفته در هزاران نیروی جوان شاغل در این صنعت برخورد کند و به سادگی از کنارش بگذرد. حداقل بخاطر رای هایشان !!!
البته اگر کاندیداهای ریاست جمهوری به سمت این حوزه نیامدند نباید نا امید شد، بالاخره یکی از نامزدها رئیس جمهور خواهد شد ! چه ایرادی دارد فرهیختگان و اصحاب صنعت و قلم این حوزه به سمت کاندیداها بروند و نیازها و درخواستهایشان را مطرح کنند ؟! چرا نباید خبرنگاران حوزه IT مثل "خبرنگاران سمج سیاسی" به سراغ کاندیداها نمیروند و سوال ها و دغدغه های حوزیشان را با آنها مطرح نمیکنند و از آنها در مورد طرحها و برنامه هایشان نمیپرسند و با رگبار سوالهایشان آنها را به چالش نمیکشند ؟! بیشترین حجم تماس و حضور مسئولان در میان مردم در زمان کاندیداتوریشان است ! چرا هیچ خبرنگار حوزه ITای در نشست های خبری و میتینگهای انتخاباتی نامزدها دیده نشد و سوالاتش را مطرح نکرد ؟! باید جنبید...