باندپهن

آزادسازی یا ادامه انحصار پهنای بانداینترنت؟

منبع: دنیای اقتصاد
موضوع واردات و توزیع پهنای باند اینترنت حالا به یکی از اصلی‏ترین موانع توسعه این شبکه ارتباطی در کشور تبدیل شده است. 
انحصاری که طی سال‏های اخیر در این زمینه وجود داشته معضلات بسیاری را هم در زمینه کیفیت و هم قیمت اینترنت ایجاد کرده و حتی باعث شده هیچ‌کس در این زمینه پاسخگوی اختلالات، ضعف‏ها، گرانی‏ها و... نباشد. نوک پیکان انتقادها از بخش خصوصی به سمت زیرساخت و از سمت این شرکت به سمت شرکت‌های اینترنتی نشانه رفته است و در این میان ضرر و زیان اصلی به کاربران اینترنت گران و کم کیفیتی تحمیل می‏شود که در میانه‏ این دعوا ایستاده‏اند. 
با وابسته‏تر شدن بخش‏های مختلف اقتصادی و اجتماعی کشور به اینترنت و شنیده شدن بحث‏های مفصل در این زمینه حالا شاید بازار نیازمند یک تصمیم تازه و یک حرکت شجاعانه در آزادسازی پهنای باند اینترنت است. تقریبا در همه کشورهای جهان اینترنت نه توسط یک شرکت بلکه توسط چند شرکت (دولتی یا خصوصی) توزیع می‏شود. وجود بازیگران متعدد هم به متعادل شدن و رشد کیفی و ثبات قیمتی منجر می‏شود و هم می‏تواند مسیرهای مشخصی را برای ارزیابی دقیق هر خدمات‌دهنده پیش‌روی بازار قرار دهد. 
تیم وزارت ارتباطات در دولت فعلی توانسته با آزادسازی در یک بازار بسیار مهم (نسل سوم موبایل) یک قدم بزرگ در عرصه بازار مخابراتی و اینترنتی کشور بردارد. آنچه با وارد کردن دو اپراتور همراه اول و ایرانسل به بازار اینترنت موبایل انجام شد (احتمالا پس از رفع اختلالات اولیه ناشی از تغییر نسل) دگرگونی بزرگی را در جامعه ایجاد می‏کند اما این موج تغییر نسل مخابراتی اگر با موج تغییر ساختارهای اینترنتی کشور همراه نشود، کاربران و جامعه از مزایای آن بهره‏مند نشده و حلقه درست جریان آزادسازی تکمیل نمی‏شود. اما اگر این مسیر به آزادسازی انحصار پهنای باند و اجازه دادن به بخش خصوصی (یا مدل‏هایی مثل کنسرسیوم فعالان اینترنتی) منجر شود نمره قابل‌قبولی را در کارنامه سیاست‌گذاران ارتباطی کشور ثبت می‏کند.

​​