فناوری اطلاعات

چالش‌های استفاده از وای فای در صنعت اینترنت اشیاء

منبع: همکاران سیستم
اینترنت اشیاء (IoT) در حال تجربه کردن رشد شتابانی است ولی آیا صنعت وای فای می‌تواند خود را با موفقیت وارد اکوسیستم IoT کند و آیا سیستم‌های امنیتی مربوط به شبکه‌های وای فای تجاری قادر است ضعف‌های خود را در این زمینه جبران کند؟
 
کارشناسان معتقدند بر سر راه برقراری ارتباطات ایمن میان عناصر و سنسورهای IoT و یک شبکه وای فای، موانع متعددی وجود دارد.
 
 در حال حاضر هر سنسور IoT با یک SSID پیکربندی می‌شود که فرایندی بسیار وقت گیر بوده و سیستم را در برابر خطاهای انسانی آسیب‌پذیر می‌سازد.
 
 هر چند برخی فروشندگان تجهیزات IoT شروع به عرضه راه حل‌های اختصاصی کرده‌اند ولی کارشناسان به تدوین استانداردهایی که مستقل از خواست و رفتار فروشندگان عمل می‌کند تمایل و اصرار دارند.
 
 اتحادیه وای فای (Wi-Fi Alliance) دو راه حل جدید برای برطرف کردن این مشکل ارائه داده که عبارتند از Device Provisioning Protocol (یا به اختصار DPP) و دیگری Passpoint certification.
 
 از طریق DPP می‌توان دیوایس‌های جدید را به شبکه افزود.
 
 این کار با تلفن همراه هوشمند متعلق به کاربری که هویت او تایید شده امکان‌پذیر است؛ مشابه کارمندی که می‌تواند یک مهمان را به همراه خود وارد ساختمان اداری کند.
 
 نخستین مزیت DPP این است که می‌تواند با وجود اضافه شدن یک دیوایس جدید در وای فای، تنظیمات امنیتی را درنظر می‌گیرد زیرا اعتبارات منحصر به فرد آن، رمزنگاری شده و از انظار مخفی می‌ماند.
 
 لذا با این پروتکل می‌توان استانداردهای مربوط به پیکربندی سنسورهای IoT را که مستقل از خواست فروشندگان است، تعریف و تدوین کرد.
 
در برخی موقعیت‌های ویژه که کاربر می‌خواهد شیوه خاص و نامتعارفی را استفاده کند، اتحادیه وای فای یک راهکار جایگزین به نام Passpoint certification را معرفی کرده که به جای SSID از نقطه دسترسی (access point) استفاده می‌کند.
 
 اگر Passpoint certification به درستی پیاده و تنظیم شده باشد، کسب و کارها از پیکربندی مجدد سنسورها در فرایند کنترل دسترسی به شبکه بی‌نیاز خواهند شد.
 
 بر اساس این گزارش، هر چند چالش‌های استفاده از وای فای برای برقراری ارتباط با سنسورهای IoT به قوت خود باقی است ولی Passpoint هنوز به طور گسترده مورد استفاده قرار نگرفته و شیوه DPP نیز به طور رسمی تایید نشده است.
 
 فعالان صنعت وای فای می‌توانند با شبیه‌سازی امکانات شبکه‌های تلفن همراه و استفاده از این قابلیت‌ها، در مورد استانداردها و گواهی‌نامه‌های احراز هویت به نقطه مشترکی برسند.
 
 در غیر این صورت اکوسیستم وای فای نمی‌تواند پا به پای صنعت اینترنت اشیاء که از رشد سریعی برخوردا است، به جلو حرکت کند.

​​