به گزارش ایسنا پیدایش ادبیات آموزش الكترونیكی در ایران به سال‌های 79 و 80 بازمی‌گردد كه در این دوره بیش‌تر مراكز تحقیقاتی نظیر مركز تحقیقات مخابرات و اساتید علاقه‌مند به این موضوع سلسله فعالیت‌های پژوهشی را به‌منظور گسترش بیشتر فن‌آوری در آموزش آغاز كردند.

*پیدایش ادبیات آموزش الكترونیكی در ایران

شواهد نشان می‌دهد كه در حدود سال 82 آموزش الكترونیكی حداقل در بین مدیران دولتی، دانشجویان و دانشگاهیان رویكردی شناخته شده بود و صحبت درباره آن به روزنامه‌ها و سمینارها كشیده شد كه در این میان نقش تكفا یا طرح كاربری فن‌آوری اطلاعات با برگزاری دو همایش آموزش الكترونیكی در خردادماه 82 و دی‌ماه 83 انكارناپذیر بود.

*دانشگاه تهران، آغازگر روند ایجاد دانشگاه‌ مجازی

شاید بتوان گفت كه دانشگاه تهران با ارائه 10 درس خود به‌صورت الكترونیكی در سال 81 آغازگر روند ایجاد دانشگاه‌های مجازی بود و در سال 83 دانشگاه علم و صنعت در ادامه این مسیر دوره آموزش مجازی خود را برگزار و زمینه را برای شكل‌گیری دانشگاه‌های مجازی در كشور فراهم كرد، به‌طوری كه در حال حاضر دانشگاه‌های متعددی برخی از دوره‌های خود را به‌صورت الكترونیكی ارائه می‌كنند.

اگرچه سازمان‌های متعدد نیز از یادگیری الكترونیكی استفاده می‌كنند اما رشدی كه یادگیری الكترونیكی در دانشگاه‌ها داشته است به مراتب بیش از رشد آن در كاربردهای سازمانی است؛ در حالی كه بازار جهانی یادگیری الكترونیكی در این زمینه گسترده‌تر است و به طور كلی در دنیا به استفاده یادگیری الكترونیكی در سازمان‌ها بیش‌تر توجه می‌شود.

*اهداف سازمان‌ها برای استفاده از یادگیری الكترونیكی

سازمان‌ها به دلایل متفاوتی از یادگیری الكترونیكی استفاده می‌كنند؛ به‌طور كلی می‌توان به كاهش هزینه، معرفی سریع محصولات و خدمات جدید به بازار، پیاده‌سازی سریع سیستم‌های اطلاعاتی و فرایندهای تجاری جدید، استفاده كارآمد از كاركنان تازه استخدام شده در سازمان، یكپارچه كردن كارمندان در سطح ملی و جهانی و ایجاد فرهنگ كاری قدرتمند اشاره كرد.

‌همچنین، كمبود سخت‌افزار، توجه نكردن به مساله فرهنگ‌سازی، ‌عدم آمادگی كاربران، ‌عدم آمادگی ساختار واحد آموزش،‌ وجود نداشتن محتوای خام مناسب را می توان از دیگر اهداف كلی سازمان‌های برای استفاده از یادگیری الكترونیكی نام برد.

*مشكلات یادگیری الكترونیكی در ایران

به عقیده كارشناسان باید گفت كه یادگیری الكترونیكی در ایران همراه با مشكلاتی بود و معمولا كارشناسان نرم‌افزار و رایانه به این حوزه وارد شده‌اند و از سویی نقش طراحان آموزشی كم‌رنگ است؛ موضوع مهم‌تر اینكه برخی از اساتید با یادگیری الكترونیكی آشنایی ندارند و می‌توان گفت كه فرهنگ یادگیری الكترونیكی نسبت به سال‌های گذشته پیشرفت داشته ولی هنوز در سطح جامعه جا نیفتاده است و پهنای باند نیز در این رابطه مشكل اساسی است.