سال گذشته بنده با رومینگ كردن تلفن همراهم هنگام سفر به آلمان برای پوشش خبری نمایشگاه سبیت 2008، متحمل 300 هزار تومان هزینه تلفن شدم.

بخش عمده‌ای از تماس‌های دیگران با من و پیامك‌های ارسالی به من به حساب بنده نوشته شد و درست هنگام ورود به ایران خط تلفنم قطع شد و به‌رغم واریز وجه و حضور در بخش مشتركین شركت مخابرات و ثبت موضوع به‌علت مقارن شدن با ایام نوروز چند روز نخست بدون خط بودم و تازه بعد با واسطه یكی از دوستان توانستم خطم را وصل كنم.

امسال برای پوشش خبری سبیت 2009 از جناب گوگل كمك گرفتم و قبل از خروج از كشور، تلفنم را خاموش كردم و فقط از طریق اینترنت با همكاران و خانواده صحبت می‌كردم. گوگل تاك با امكان تبادل صوت، كار یك خط تلفن را برایم می‌كرد و من هر روز بیش از 2 ساعت با تهران مكالمه داشتم بدون اینكه حتی یك ریال پول تلفن بدهم.

راستش تكنولوژی از روز نخست هم برای تسهیل كارهای مردم و كاهش هزینه‌ها ابداع شده است منتهی ما همیشه به آن از زاویه درآمدهای دستگاه‌های دولتی نگاه می‌كنیم. موضوع تلفن اینترنتی یاVOIP كه این روزها مخابرات به‌شدت علیه آن موضع‌گیری كرده است از همین جنس است.

جدا از مباحث قانونی آن، چه كسی گفته مردم نباید از فناوری‌های ارزان مخابراتی استفاده كنند ؟ چرا مخابرات خود برای گسترش این نوع فناوری‌ها پیشگام نمی‌شود؟