نخستین ماه سال 88 در حالی به پایان رسید که گویی نزدیکی انتخابات ریاست جمهوری بحث ریاست و روسا را در بازار فناوری هم زنده کرده است.

استعفای بیژن خیابانی مرد کاریزماتیک و خوش‌خبر نوکیا در ایران داغ‌ترین خبر در این حوزه ‌است. او رئیس قدرت‌مداری است که پنجه آهنینش در اداره بزرگترین سهم بازار گوشی ایران از عوامل آشکار موفقیت این غول فنلاندی در کشورمان بود. ظاهرا مانند تمامی روسای تمامیت‌گرا بارز‌شدن عدم حضور در سمتش به عنوان مدیرکل دفتر نوکیا در ایران منتقدان قدیمی‌اش در بازار را برای زنده‌کردن کینه‌های قدیمی شجاع کرده‌است. به قول خود این رئیس که علاقه فراوانی به جمله‌های حکیمانه دارد:" زمان نشان خواهد داد" این اتهامات تا چه حد حقیقت دارد.

اما تمامی اخبار حوزه ریاست IT به رفتن محدود نمی‌شود. اغلب شنیده‌ها از رسیدن پرویز رحمتی ، کاندیدای محبوب سازمانیان، تا یک قدمی صندلی ریاست شورای مرکزی سازمان نظام صنفی رایانه‌ای کل کشور و شانس تقریبا قطعی وی برای کسب نظر مساعد ریاست جمهوری حکایت دارد. شمایل و شخصیت ارتقا یافته رحمتی در اولین شورای امسال در غیبت رئیس قدرتمند پیشین –سعیدی سفر‌کرده- و مراسم نوروزی حاشیه آن، نیز به وضوح نشان از آن داشت که رئیس جدید طی تعطیلات فرصت داشته است بیشتر از سالی که گذشت به صندلی‌ای که در انتظار اوست خو کند. باید دید او پس از دورانی که خود آن را "دوران گذار" خوانده است نیز چهره‌ای متفاوت با حکم ریاست احتمالی در دست به نمایش خواهد گذاشت یا نه.

خبر سوم نیز مرتبط به یک ریاست هنوز شکل‌نگرفته ‌است. اتحادیه کشوری رایانه در حالی هفته به هفته به موعد برگزاری خود نزدیک‌تر می‌شود که اتحادیه رایانه، داده‌ورزی و ماشین‌های اداری پایتخت به عنوان شاخص‌ترین مدعی کسب آرای بالا در آن ناگزیر است با دو مسئله متفاوت دست و پنجه نرم کند؛ مدعیان داخلی و رقیبان خارجی. شما به ما بگویید مهمترین مانع رئیس اولین اتحادیه کشوری رایانه کدام یک هستند؛ کهنه‌کاران اتحادیه یا جاه‌طلبان جوان خارجی.