نتایج بررسی‌های کارشناسان از قطعی‌های اینترنت، اختلالات متعدد و کیفیت نامناسب آن حکایت از این داشته است که در جدول برابری نرخ اینترنت با در نظر گرفتن پارامترهای کیفی یکسان، تنها معدود کشورهایی مانند افغانستان و عراق، دارای قیمت‌هایی گ ران‌تر از کشورمان هستند که آن نیز به دلیل عدم اتصال عملیاتی فیبر نوری میان زیرساخت‌های آنها با شبکه‌های بین‌المللی است و هنوز جایگزین مناسبی برای ارتباطات ماهواره‌ای ندارند. از حدود 4 سال پیش، شبکه زیرساخت کشور با استفاده از فیبر نوری از درگاهی در جنوب کشور با اتصال به یکی از ستون‌های فقرات مستقر در کشورهای حاشیه خلیج فارس، اینترنت را در ایران توزیع می‌کند. خوشبختانه تعداد این درگاه‌ها افزایش یافته، به نحویکه تعدد این "مراکز اتصال" به ستون‌های فقرات متفاوت، همزمان با مدیریت مناسب بار ترافیکی روی این بسترها، ثبات کمی و کیفی بیشتری را برای ارتباطات اینترنتی کشور رقم خواهد زد. بنابراین تنها متولی تامین‌کننده پهنای باند اینترنتی کشور- شرکت ارتباطات زیرساخت- با در اختیار داشتن خطوط ارتباطی متنوع، توانسته است با انعقاد قراردادهای مختلف در عرصه بین‌المللی، نه تنها کشور را از چنگ اتصالات ماهواره‌ای آزاد کند، که از دام انحصار تنها اتصال جنوب کشور نیز رهایی بخشیده است. این افتخار که تسریع در شیب توسعه آن انتظار می‌رود، موجب خواهد شد نرخ خرید پهنای باند اینترنت کشور به واسطه وجود بازارهای رقابتی منطقه، با کاهش مناسبی مواجه شود. همزمان، نرخ پهنای باند اینترنت نیز در بازارهای جهانی همواره رو به کاهش است.

در اکثر کشورها، تعدد تامین‌کنندگان پهنای باند اینترنت، موجب رونق بازار رقابتی شده و افت فاحش قیمت‌ها با گذشت زمان و طی چندین نوبت در سال تجدید نظر در تعرفه‌ها، در نهایت سبب کاهش نرخ خدمات اینترنتی برای کاربران نهایی می‌شود. اما آنچه در کشور ما اتفاق افتاده است، پیرو مصوبه کمیسیون تنظیم مقررات مورخ 08/‌07/1387، مقرر شد قیمت فروش پهنای باند برایتامین‌کنندگان خدمات اینترنت پرسرعت ADSL به میزان 20درصد کاهش یابد. این مصوبه به پاس حمایت از کاربران تنها یازده شرکت اینترنتی حدود 6 ماه زمان برد تا متر و معیار اندازه‌گیری به دست آورده و از ماه قبل نیز اجرایی شد.

حال نظر به چنین رویکردی طبیعی است که وجود «سهمیه» برای تعداد مشخصی شرکت اینترنتی که همزمان پروانه توزیع پهنای باند اینترنت در کشور را نیز در اختیار دارند، به دلیل کاهش بیست درصدی قیمت خرید خود در بازاری تک نرخی و انحصاری، بازاری آشفته و جنجالی را در فروش پهنای باند اینترنتی به وجود بیاورد. به عبارتی دیگر، وقتی بازار یک قطبی است، وجود چنین مصوبه‌ای که روزنه‌ای از نرخی متفاوت را ایجاد می‌کند، به هر ترتیب، موجب سبقت و نهایتا درگیری خواهد شد.

سوال این است که در کشوری با وجود چنین امکاناتی که متقابلا نرخ فروش انحصاری پهنای باند آن بسیار بالاتر از نرخ‌های متعارف بین‌المللی است، اگر می‌توان قیمت را تا 20درصد کاهش داد و از سود جاری آن چشم پوشی کرد، چرا آن را پوشش جامع نمی‌دهیم؟ با چنین مصوباتی نه تنها به کاربران خدمتی نمی‌شود که باعث ایجاد تفرقه صنفی نیز خواهد شد.