سخنان وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در جمع مدیران روابط عمومی و خبرنگاران حوزه از چند جنبه حائز اهمیت است که در زیر بدان اشاره می‌کنم:

ادبیات سخنوری:

قاعدتا سخنوری و سخنرانی آن هم در یک جمعی که به تاکید خود وزیر‌ارتباطات و فناوری‌اطلاعات به نوعی دستی بر آتش اطلاع‌رسانی و شفاف‌سازی امور دارند با سخنرانی و موعظه برای آن روستایی که شاید دو خانوار در آن زندگی می‌کند و محمد سلیمانی از افتخارات خود می‌داند که تلفن ثابت بدانجا برده است باید متفاوت باشد هرچند که این تلاش مجدانه دولت در توجه به طبقه مستضعف ستودنی است اما اگر فردی مانند دکتر محمد سلیمانی که تحصیلکرده دانشگاه‌های فرانسه است تفاوت این دو ساحت را به هیچ انگارد و در کسوت استادی همانگونه سخن گوید که در کوی و برزن می‌گوید یا باید به مدعای مطرح شده شک کرد یا به فهم مخاطب.

توسعه بدون عقبه:

توسعه بدون توجه به گذشته یا غیر ممکن است یا شعاری بیهوده برای فرافکنی معضلات امروز به گذشتگان. دومین نکته‌ای که با شنیدن سخنان محمد سلیمانی سلیمانی وزیر فرهیخته و دانشمند وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات که تاکنون در چند نوبت دیگر نیز اینچنین کرده است، به ذهن می‌رسد این است که او گاهگاهی بی‌توجه به انتقادهایی که در بخش‌های مختلف تحت تصدی او وجود داشته و دارد به نا گاه با تیغ انتقاد نفی گذشتگان می‌کند که می‌توان از این گونه سخنان استنباط کرد که او درصدد اثبات تئوری توسعه بدون عقبه است.

سیاست‌ورزی فناورانه:

تنور انتخابات با نزدیک شدن به روز برگزاری انتخابات هر لحظه در حال داغ‌ترشدن است اخبار و شنیده‌ها نه رسمی که غیر رسمی بسیاری در خصوص افزایش محبوبیت هریک از کاندیداها به گوش طرفدارن و مخالفان نامزدها می‌رسد که گاه آنان را خشنود و گاه اندوهناک می‌کند به گمان من آنچه باعث شده عالی‌ترین مقام فناوری اطلاعات و ارتباطات کشور اینگونه فناورانه سیاست‌ورزی کند همین راست و دروغ‌هایی است که به گوش ما می‌رسد که انشاا... خیر و صلاح همه مردم در آن نهفته است.