نوشته: آرش برهمند
منبع: عصرارتباط
حتی در تحلیلی سطحی هم میتوان از آنچه که طی هفتههای آتی بر فضای فناوری اطلاعات و ارتباطات گذشته است دست کم سه برداشت اولیه کرد.
نخست آنکه دولت دهم ناگزیر است رویکردی به مراتب موشکافانهتر به مقوله ICT و تمامی مفاهیم مرتبط با آن داشته باشد. بی آنکه بخواهیم در خصوص برآیند مثبت یا منفی این توجه آتی پیشقضاوتی بکنیم - که برداشتها نیز در این باره متفاوت است- انکارناپذیر خواهد بود که دولت آتی ناگزیر است نگاه خود به مقوله ارتباطات و اطلاعات را باز تعریف کند و تلفنهمراه و اینترنت دو اولویت اساسی دولت در این حوزه هستند. تنیده شدن مفاهیمی همچون امنیت ملی، جهتگیری سیاسی و تاثیرگذاری رسانهای در این حوزه نیز میزان توجه یاد شده را چندین برابر میکند. بدون شک این موارد، ناگزیر تاثیر فنی خود را هم درمواردی مانند ارائه خدمات جدید روی موبایل و پهنای باند خواهد داشت و چه بسا خاک پروژههای مسکوت ماندهای همچون اینترنت ملی را نیز بتکاند و آنها را دوباره روی میز اجرائیات دولت بازگرداند.
دوم آنکه شبکه جهانی هم به عنوان یک فضای مشترک که شهروندان و اجتماع خاص خود را دارد با چهره پررنگی از حضور دیجیتالی ایرانیان مواجه شد که فارغ از مختصات سیاسیاش - به سبب توجه تمامی طرفهای درگیر به فضای مجازی- نشان داد ایران جوان در فقدان خدمات و دولت الکترونیکی به اینترنت به عنوان یک ابزار رسانهای قدرتمند نگاه میکند که دولت ایران نیز به موازات آن در جستوجوی جایگاه خود در این ابزار است. پس با این حساب جامعه مجازی هم ناگزیر است برخوردی جدیتر با این چهره جدید داشته باشد که شاید پررنگترشدن خط و زبان فارسی اولین گام آن بود.
سوم آنکه زندهماندن نیمهجان بازار سختافزار پس از تمام این تنشها نشان از آن دارد که رایانه سرانجام راه خود را در سبد کالاهای دستکم نیمه اساسی بازکرده است. یعنی در شرایط که اغلب بازارهای پایتخت بر اثر ناآرامیها عملا فلج بودند بازارهای شهرستانی عطش خود برای سهیمشدن در تمامی جریاناتی که زیر پوست اینترنت در جریان بود را حفظ کردند. پدیدهای که هرچند هنوز از آن نمیتوان با عنوان پرطمطراق انقلاب دیجیتالی در کشور یاد کرد ولی دست کم گامی کوچک ولی مهم به سوی جمهوری دیجیتالی است. شاید فقط باید به نیمه روشنتر وقایع نگاه کرد.
لینک
ثابت || اضافه شده توسط آرش کریم بیگی|| نسخه
قابل چاپ || بازگشت به صفحه اصلی
||
آرش کریم بیگی