به خواست بارخدای موفقیت حاصل شد و یار دیرینه، دوست بی‌كینه تقی پور رای اعتماد گرفت.

نگرانی گرانمایه صنف رمید و جان پراكنده روزشان آرمید.

سالهاست كه به ایشان ارادت آورده‌ایم و سعادت برده و بر گوهر توانایی و خرسندیش گواهی داریم.

مردی گرم مهر و پارسا گهرست.

كم گو و پركار است.

نیك خو و پاكیزه روست.

كار پیران دانا كند و بار جوانان توانا كشد.

خوش‌تر آنکه شماری تازه اندیشیم و دیبای نامه را به دیگر ابریشم شیرازه بندیم تا هم آسوده روان یار از سرد سرایی آشفته نگردد و نه  مردم  راز دل و نیاز روان در گفت و گزار دیگران گفته و شنفته آرند.

همواره ما را اندیشه ساخت و سازش و نواخت و نوازش بوده اگر چه دانم که این میوه به کام نرسید و این مرغ به دام امید داریم که در سایه این همایون دولت روزی دو آسوده شویم و گذشته‌ها زشت یا زیبا نابوده سازیم.

امید داریم آن داستان‌های دوئی و افسون ما و توئی که روزی دو از آشوب ناکسان در میان ما و شما افتاد همه را گاو خورد و باد برد.پاك یزدان را ستایش خدا ترسی درست كار و نه خودپرستی مردم آزار بر این منصب گمارده شد تا با همان راه و روش و خوی و منش كه شایسته و بایسته خدمتگزاران كشور اسلامی است با مردم رفتار كند.

حال كه در دستگاه دولتی مردی متقی زمام امور در دست گرفته است و نهاد مردمی را سراسر رحمتی در بر گرفته است، جا دارد به پاس این رامش و سپاس این آرامش، نمایندگان دولت و ملت در همه جا و همه كار خدا را در نظر داشته و با نرمی راه و رفتار آرند و به گرمی گفت و گزار.

راه راستی پویند و سخن بی كژی و كاستی آرند.

در خور توانایی با یكدیگر یكرنگ و مهربان باشند و خلاصه چنان پویند و گویند كه همواره بر اعتدال و داد پایند.

 و هرگز با ستمكاری و بیداد در میان نیایند.

آری این پژمرده باغ از هر در محتاج باران رحمت است.نباید سر مویی كوتاهی آریم و بی راهی كنیم.

امید است كه بار خدا این پیمان سخت را شكستن و این پیوند درست پیمان را گسستن نخواهد.