مهمترین خصوصیت سلیمانی كه پس از یك مواجه رو در رو برای همگان قابل دریافت است. منش استادی اوست. چنانكه برخلاف جایگاه و مسئولیتی كه دارد بی هیچ مكث و تاملی سوالات ما را همچون سوالات دانشجویانش پاسخ می‌دهد. صراحت لهجه او چنان است كه در اواخر گفت‌وگو وقتی سخن از افراد كنار گذاشته شده از وزارت ICT توسط او به میان می‌آید "اسرارمگو" را عیان می‌كند و در نهایت از ما می‌خواهد كه آن سخنان را منتشر نكنیم.

            سلیمانی در طول گفت‌وگوی 2 ساعته بیش از 3 بار درباره تلفن‌همراه و ثبت‌نام5/8 میلیونی سخن می‌گویم و هر سه بار وقتی به زمان واگذاری‌های می‌رسد با لبخندی روی لب می‌گوید: "این كار معجزه است. اما می‌خواهیم همه سیم‌كارت‌ها را سال آینده واگذاركنیم."لبخند او گویی نشان از امیدی دارد كه بسیار به عملی شدن آن دل بسته است.

            مرد سپید موی وزارت ICT بر صندلی‌ای تكیه زده است كه تصاویر افرادی كه پیش از وی بر آن صندلی تكیه زده بودند بر دیوارهای چوبین وزارتخانه آویزان شده است. هنوز تصویر او كه نه بلكه خودش بر صندلی تكیه زده و قطعا روزی خواهد رسید كه عكس او نیز در كنار تصویر احمد معتمدی بر دیوار نقش بندد. همچنان كه روزگاری با معتمدی در دانشگاه پیر و ماری‌كوری تحصیل می‌كردند. اگر تلاش دو هفته‌ای‌مان را برای تنظیم قرار گفت‌وگو به فراموشی بسپاریم اما قطعا نمی‌توانیم مساعدت ساعدی -مدیر كل پیشین روابط عمومی وزارت بازرگانی و مشاور فعلی وزیر -  ICTو همچنین مسعود فاتح - دبیر پیشین سرویس جامعه اطلاعاتی خبرگزاری ایسنا و قائم‌مقام فعلی مدیر روابط عمومی وزارت ICT- را به فراموشی بسپاریم.

چه آنكه این هر دو در اوج نا امیدی برای انجام اولین گفت‌وگو با محمد سلیمانی زمینه این كار را فراهم كردند.

ساعت ده شب گفت‌وگو با سلیمانی را با طرح این سوال كه عیدی شما به شهروندان ایرانی چیست؟ در حال به پایان می‌بریم كه او با بیان این جمله: "هر آنچه كه باید انجام دهم را به شما گفتم و این هم عیدی است برای همه." دست در جیب كتش می‌كند و 3 برگ بن رفاه در می‌آورد و روی آن را امضا می‌كند و به رسم یادبود به ما می‌دهد و می‌گوید: "دیروز دانشگاه این بن‌ها را به من داده بود امروز من به شما عیدی می‌دهم. "  این بن‌ها خرج كردنی نیستند.

            نیمارسول‌زاده، سامان سیف اللهی، مجتبی محمودی

اجازه بدهید برگردیم به زمانی كه شما جزو 3 كاندیدای اصلی آقای رئیس‌جمهور  برای پست وزارت بودید در آن زمان در محافل تخصصی بیشتربحث این بود كه شما پدر علم پارازیت ایران هستید، آیا واقعا جنابعالی مجری طرح پارازیت ماهواره‌ای بودید؟

            نه. اصلا چنین چیزی به این صورتی كه شما می‌گوید نبوده است.

شاید این تصور به این دلیل به وجود آمده بود كه گرایش رشته تحصیلی شما همین موضوع بوده است؟

            ما به دلیل اینكه دانشگاهی هستیم پروژه‌های مختلفی را انجام می‌دهیم. در نتیجه یك پروژه‌ای هم در زمینه پارازیت ماهواره كه پروژه دانشجویی بود و داشت انجام می‌شد و من هم به نوعی مسئول این پروژه بودم را انجام دادیم. اما اینكه این پروژه یك طرح عظیم بوده باشد اصلا اینگونه نبود.

با توجه به رشته تحصیلی‌تان و دانشی كه در این زمینه دارید، آیا تحقیقی در این مورد انجام داده‌اید تا میزان مضرات پارازیت روی بدن انسان را مشخص كنید. آیا اصلا ضرری دارد؟

          ما یك پروژه دكترا داشتیم كه یك دانشجو نیز در این زمینه فارغ‌التحصیل شد و مطالعاتی روی تاثیر مایكرویو بر بدن خصوصا سر انسان انجام داد.ضمن آنكه یك پروژه تحقیقاتی داشتیم و این موضوع را بررسی كردیم. طبیعتا  استانداردهایی را اروپایی‌ها، آمریكای‌ها و روس‌ها رعایت می‌كنند. اگر مقدار انرژی كه توسط بدن جذب می‌شود از یك حدی بیشتر شود آسیب می‌رساند و تحقیقات ما نشان داد این امواج وقتی به بدن می‌رسد بیشتر روی پوست اثر می‌گذارد.

            یعنی اصلا جذب نمی‌شود چون پوست مهمترین مانع ورود اشعه به بدن است.  پشت پوست هم یك لایه چربی وجود دارد بنابراین امواجی كه به بدن می‌رسد عمدتا منعكس می‌شود و بر می‌گردد و به آن مفهومی كه وجود دارد آسیب نمی رساند. اما در نقاطی كه بدن مرطوب است در آن نقاط حساسیت وجود دارد. مثل چشم و زیربغل كه به دلیل رطوبت عرق حساس‌تر است. باز در این خصوص هم چون رطوبت (آب) جذب كننده و تلف كننده انرژی الكترومغناطیس است انرژی در آن تلف می‌شود و داخل بدن نمی‌رود. اما روی چشم تاثیرگذار است و اگر مستقیم وارد چشم شود انرژی می‌تواند آسیب برساند. با توجه به این شرایط دستگاهی كه در اختیار بشر است و از آن استفاده می‌كند مثل موبایل، انرژی كه از آن بیرون می‌آید در حد یك وات تا دو وات است و همین كه از آنتن خارج می‌شود به میلی‌وات كاهش پیدا می‌كند و وقتی به پشت مغز می‌رسد عددی در حد میكرووات می‌رسد، البته میكرووات برای مغز یا بدن بسیار زیاد و خطرناك است اما در حد اینكه یك فرد از 2 تا 10 دقیقه از گوشی استفاده كند. تحقیقات نشان داده كه میزان گرمای تولیدشده برای ایجاد بیماری در این مدت زمان تاثیرگذار نیست اما اگر فردی مدام در معرض پرتو و تشعشع باشد و سطح انرژی جذب شده از حدی كه گرما تولید می‌كند بیشتر شود می‌تواند آسیب برساند. امواج دوگونه  هستند: یكی امواجی كه بدن را یونیزه می‌كنند مثل ایكس‌ری كه آنها وحشتناك و مضرر است، اشعه آلفا و گاما از این دست است اما اشعه مایكروویو بدن را یونیزه نمی‌كنند و فقط میزان حرارت تولید شده در آن می‌تواند آسیب ‌رسان باشد. در فركانس‌های بالاتر وطول موج‌های میلیمتری اثر آن بیشتر می‌شود اما در طول موج‌هایی كه ما الان استفاده می‌كنیم 10 سانتی‌متر تا یك متر خیلی اثر ندارد.

 گفت‌وگو با جنابعالی از همین ابتدا به موضوعات تخصصی كشیده شد. اگر اجازه بدهید یك سوال كلی و عمومی‌تر مطرح كنم شما استاد دانشگاه علم و صنعت هستید همان دانشگاهی كه رئیس‌جمهور نیز استاد آنجا بوده‌اند. زمینه آشنایی شما با آقای احمدی‌نژاد چگونه فراهم شد تا اینكه به عنوان وزیر ICT از سوی ایشان معرفی شدید؟

            من سال 62وارد دانشگاه علم و صنعت شدم. تقریبا در همان سال ورودم با آقای دكتر احمدی‌نژاد آشنا شدم. البته آن هنگام ایشان در مقطع دانشجویی و از جمله دانشجویان ممتاز و باهوش بودند. وقتی كه فردی وارد یك جمع دانشجویی می‌شد اگر ایشان صحبت می‌كردند كاملا متوجه می‌شد كه ایشان دارای ویژگی‌خاص هستند.

آیا رابطه استاد- شاگردی بین شما وجود داشت؟

            خیر، آقای دكتر احمدی‌نژاد دانشكده عمران بودند و من دانشكده برق تدریس می‌كردم و هیچ ارتباط استاد- شاگردی نداشتیم. بعد كه ایشان در كرسی استادی قرار گرفتند همكار شدیم و بیشتر با هم ارتباط پیدا كردیم.

ارتباط‌تان با یكدیگر در چه سطحی بود؟

            بیشتر در مورد مسائل دانشگاهی، علمی و توسعه و پیشبرد دانشگاه با یكدیگر در ارتباط بودیم. تقریبا فكر می‌كنم بیست و دو سال است كه با ایشان آشنا هستیم.

فعالیت سیاسی هم داشتید؟ منظورم این است كه آیا عضو حزب یا گروه سیاسی هم بودید؟

            خیر. ما عضو حزب یا گروهی نبودیم. ایشان هم عضو حزب خاصی نیستند و بیشتر در تشكل‌های دانشجویی و استادی فعال بودیم كه معمولا این تشكلات به عنوان حزب دسته‌بندی نمی‌شوند و بیشتر جنبه‌‌های صنفی و علمی دارند. البته دانشگاه یك محیط كاملا سیاسی است و هر فردی كه در دانشگاه باشد به هر حال در یك محیط سیاسی است و مجبور است موضع‌گیری سیاسی داشته باشد و حركت سیاسی انجام دهد. اصلا دانشگاه باید اینگونه باشد. خصوصا در دانشگاه‌های ایران از دانشجو گرفته تا استاد همه دیدگاه سیاسی خاص خودشان را دارند. در دانشگاه علم و صنعت هم بالاخره از این نوع تشكل‌ها و فعالیت‌ها وجود داشته و دارد.

قرار نبود این سوال را از شما بپرسم اما حالا كه بحث به اینجا رسید می‌خواهیم بدانیم زمانی كه آقای احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور منتخب شدند آیا شما پیش‌بینی می‌كردید وزیر كابینه ایشان باشید و یا قبل از پیروزی هم جلسه‌ای یا هماهنگی با ایشان داشتید؟

            ایشان وقتی شهردار شدند امكان همكاری پیش آمد اما با توجه به تخصص‌ام نمی‌توانستم در آن زمینه كاری انجام دهم و چون گرفتاری ایشان زیاد بود و من هم گرفتار تحقیق و درس و دانشگاه بودم ارتباطی نداشتیم. زمانی هم كه ایشان رئیس‌جمهور شد تقریبا من از تهران فرار كردم.

پس احتمال می‌دادید كه وزیر كابینه باشید؟

            بله، احتمال می‌دادم. چون به هر حال زمانی كه فردی رئیس‌جمهور می‌شود فرصتی پیش می‌آید كه همه اطرافیان به كمك او بیایند. من هم چون خیلی آمادگی مسئولیت اجرایی نداشتم سعی كردم از تهران دور شوم.

به شهر خودتان در استان فارس رفتید؟

            اصفهان، فارس و لرستان رفتم و یكی دو روز هم می‌آمدم تهران كارهایم را انجام می‌دادم و این كاملا در سكوت بود تا تقریبا زمانی رسید كه فكر كردم همه وزرا از سوی ایشان انتخاب شده‌اند. روزنامه و سایت‌ها اینگونه می‌گفتند و من هم خوشحال بودم كه نام ما كم‌رنگ است و فكر كردیم خطر رفع شده است(می‌خندد) تا اینكه من در شهرستان بودم و از دفتر ایشان تماس گرفتند و گفتند با من كار دارند. من گفتم اكنون هزار كیلومتر با ایشان فاصله دارم. وقتی برگشتم می‌آیم خدمت ایشان، اما بعد دوباره خودشان تماس گرفتند و گفتند كه می‌خواهند من را ببینند. یك هفته‌ای هم اینگونه گذشت تا اینكه 3 روز قبل از اینكه لیست را به مجلس بدهند من خدمت ایشان رسیدم و پس از صحبت‌هایی قرار شد با ایشان همكاری كنم.

شما وقتی كه از سوی رئیس‌جمهور معرفی شدید از جمله وزرایی بودید كه برنامه خودتان را نیز ارائه دادید و دفاع كردید، مهمترین برنامه‌تان هم ترمیم و توسعه شبكه تلفن همراه بود، بعد از گذشت 6 تا 7 ماه از آن روز در حال حاضر كه بر صندلی وزارت تكیه زده‌اید مهمترین برنامه خودتان را در حوزه ICT چه می‌دانید، آیا همان برنامه را ادامه می‌دهید یا اینكه تعدیل و تغییر داده‌اید؟

            اكنون حدود 6 ماه و10 روز است كه من به وزارت ICT آمده‌ام. آن برنامه‌ای كه خدمت مجلس ارائه كردیم همه جا وجود دارد و ضبط شده است. IT خوبی‌اش این است كه این موارد را به خوبی محافظت می‌كند و فردی نمی‌تواند از زیر آن فرار كند(می‌خندد) و حتی می‌شود به رخ كشید. اتفاقا از دو روز پیش من آن برنامه را از كشوی میزم بیرون آوردم و مرور كردم و مواردی را نوشتم و الان زیر تایپ است.

            پس از این كار احساس خوشحالی كردم. آن محورهایی كه در برنامه مطرح كردم را تقریبا به همه آنها پرداخته‌ایم. یعنی چیزی از آن محورها جا نمانده و فراموش نشده است. دوباره آن محور را درآوردم، تفكیك كردم تا یك بار دیگر در سیستم اعلام كنیم و در برنامه 6 ماهه سال 85 مدیران قرار دهیم و حركت جدی را اجرا كنیم.

            این برنامه هم الان زیر تایپ است و هفته جاری ابلاغ می‌كنیم. اگر یادتان باشد برنامه ارائه شده 14 سرفصل داشت كه هر فصل شامل 5 تا 12 زیرفصل می‌شد برای آن برنامه هم واقعا كار كارشناسی انجام دادم و با مرور برنامه‌ توسعه چهارم و چشم‌انداز سند بیست ساله آن برنامه‌ را تدوین كرده بودیم.

در همان سه روزی كه شما به عنوان وزیر معرفی شدید این كار انجام شد؟

            نه. بعد از 3 روز لیست رسمی به مجلس رفت یك هفته بعد در مجلس مطرح شد و حدود 15 روز ما فرصت داشتیم این كار را انجام دهیم. البته شاید 6 تا 7 نمونه به وجود آمد و تغییر دادیم تا به طرح نهایی رسیدیم. منظور من این است كه آن 14 مورد سرفصل‌های مفصلی بود كه باید انجام می‌دادیم و گستردگی وزارت هم این كار را می‌طلبید. وزارت ICT گسترده و متنوع است ما هم بانك داریم هم هواپیمایی، از هر زاویه كه نگاه كنیم خدمات‌مان بسیار متنوع و در اقتصاد بسیار تاثیرگذار است. از نظر پرسنل حدود 68 هزار نیرو در مجموعه وزارت و شركت‌های وابسته مشغول به كار هستند كه همه این حجم عظیمی از كار و تلاش را می‌طلبد.    

برنامه‌ای كه من ارائه كردم برای 6 ماه نبود بلكه برای 4 سال ارائه شد. به همین دلیل آن برنامه‌ها هیچ كدامش كهنه نمی‌شوند و باید هر روز ما بررسی و از نظر كمی كنترل كنیم.

تاكنون چه فعالیتی را برای كنترل فعالیت‌هایتان طبق برنامه ارائه شده انجام داده‌اید؟

            كاری كه ما انجام دادیم در دو حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات بود كه این دو بخش نیز خودش زیرمجموعه دارند، در حوزه پست شورای سیاستگذاری راه‌اندازی كردیم كه این شورا باید براساس برنامه توسعه و برنامه ارائه شده به مجلس برای شركت‌ها و سازمان‌ها كه چه نوع فعالیت‌هایی را باید انجام دهند سیاستگذاری كنند موازی با این شورا یك شورای كنترل به نام شورای كنترل برنامه ایجاد شد وظیفه این شورا كنترل كمی برنامه است و مشخص خواهد كرد كه در سال 84 در هر یك از برنامه‌ها و محورهای كاری تا چه اندازه‌ای به شاخص‌ها رسیده‌ایم. اكنون جلسات این شورا در سطح شركت‌های استانی و در سطح خود شركت‌های تخصصی و ستاد وزارت برای كنترل برنامه برگزار می‌شود. به هر حال در سال 84 در مجموع از پیشرفت برنامه خودمان در این شش ماهه راضی هستیم. خوب طبیعی است چه بخواهیم و چه نخواهیم وقتی دولت تغییر می‌كند دو تا سه ماه بدنه وزارتخانه و كار اجرایی یك مقدار كند خواهد شد مسائل تعویض مدیریت‌ها و جابه‌جایی‌ها تاثیرگذار است، روحیه ایرانی‌ها هم این است كه منتظرند تا دوباره دستوری برسد و كار را آغاز كنند. درواقع اگر ما شش ماه كار ممتد می‌داشتیم خیلی  پیشرفت‌مان بیشتر بود اما عملا ما چهار ماه تلاش مداوم داشته‌ایم با این وجود خیلی از اهداف سال 84 را محقق كردیم. در دو هفته باقی مانده نیز به بعضی شاخص‌ها برسیم به بعضی دیگر از شاخص‌ها هم اگر نرسیده‌ایم مربوط به تلاش ما نبوده است بلكه به هر حال باید سازوكارهایی انجام می‌شد یا در برنامه اشتباهاتی صورت گرفته كه این موضوعات را در برنامه 85 اصلاح می‌كنیم. اما در مورد اولویت هر وقت خبرنگارها از من می‌پرسند اولویت شما چیست؟ مثال آشپزی ارائه می‌دهم. شما وقتی آشپزی می‌كنید به نظرتان  نمك چقدر در آشپزی‌تان تاثیرگذار است. قطعا از نظر مادی نمك ارزش ندارد اما اگر نمك نزنید غذا بی طعم می‌شود و ذائقه‌تان نمی‌تواند آن را بپذیرد و فكر می‌كنید بدترین غذا است. حالا به نظر شما نمك اولویت است یا نیست؟ اگر با این دید نگاه كنید نمك هم اولویت است و شما نمی‌توانید بگوئید اولویت نیست گرچه ارزش مادی آن پائین است. اگر فراموش كنید دیگر غذا قابل استفاده نخواهد بود. ما در برنامه مجموعه‌ای مثل وزارت نیز همین هدف را می‌بینیم. معتقدیم همان گونه كه موبایل مسئله اساسی و پول در آن است و گردش اقتصادی و مالی‌اش خیلی حجیم و دارای اهمیت است معیشت كارمندان هم اهمیت دارد اگر به كارمند هم نپردازیم مثل همان نمك است كه گیر می‌كنیم.اگر به مسائل ورزشی كارمندان هم نپردازیم به نظر نمك را فراموش كرده‌ایم. تاكنون هم اینگونه رفتار كرده‌ایم و زمان لازم را برای توسعه ورزش كارمندان گذاشته‌ایم. اما قطعا حجم وقت و كاری كه صرف می‌شود متفاوت خواهد بود.

به همین دلیل اگر به برنامه‌ رجوع كنیم نباید نمك را از قلم بیاندازیم. با توجه به این شرایط من محورهایی كه برای خودم نوشتم كه نباید فراموش كنم از 300 مورد بیشتر است در همین برنامه‌ای كه گفتم و الان زیر تایپ است و تقریبا دیروز و امروز كه تنظیم كردم، به حدود 120 تا 130 مورد رسیدم.

لطف كنید به محورهایی كه تهیه كرده‌ایم به صورت موردی اشاره كنید؟

            ما وزارت خانه‌ای هستیم كه در سطح ملی كار می‌كنیم و متولی ارتباطات و مخابرات كشور هستیم. درست است كه ما خودمان در سطح دیگر خدمات می‌دهیم اما در مجموعه قانونگذار وظیفه ما را توجه به امور ملی هم می‌داند و باید به مسائل ملی اشراف داشته باشیم. در فناوری اطلاعات هم همین وظیفه را داریم كه باید در شورای عالی فناوری اطلاعات پیگیری كنیم. درواقع در این سطح ما باید برای همه وزارتخانه‌ها و نهادهای دیگر هم تصمیم‌گیری كنیم. در پست هم همین وضعیت را داریم. این یك مرحله از كار است كه اولویت مهمی دارد و در این حوزه حركت‌هایی هم انجام داده‌ایم. سازمان‌ها و شركت‌های تحت نظرمان را مشخص كرده‌ایم تا در سطح ملی ماموریت‌های خاصی داشته باشند یا به عبارتی مشخص كرده‌ایم هر شركت‌ یا سازمانی در نقش ملی بازوی اجرای وزارت است و وظایفش ابلاغ شده است. سطح دیگر فعالیت‌های ستادی است كه هر وزارتخانه‌ای به آن می‌پردازد. معاونت‌ها، مدیران هستند كه فعالیت می‌كنند. در این سطح ما وارد كار اجرایی نمی‌شویم صرفا سیاستگذاری و كنترل برنامه می‌كنیم. یك مقدار تعیین خط مشی كلی حركت مجموعه‌های وزارت را داریم. این مرحله هم مهم است. مثلا درباره توسعه موبایل در این سطح تصمیم‌گیری می‌كنیم، راجع به توسعه پست، حمل و نقل هوایی، مخابرات برای خود وزارت نیز درتصمیم سازی می‌‌كنیم. الان هم جدیدا شوراهایی به این منظور تشكیل شدند و تقسیم مسئولیت شده است.

چرا می‌گوئید جدید، مگر این شوراها قبلا وجود نداشته است؟

            خیلی از این شوراها را ما جدیدا راه اندازی كرده‌ایم.

می‌توانید بگویید چه تعداد شورا را در دوران خودتان راه‌اندازی كرده‌اید؟

            اكنون درواقع حدود 8 شورا را در سطح وزارتخانه تشكیل داده‌ایم و تقسیم كار كرده‌ایم. مثلا شورای بین‌المللی، در این بخش یك كار زیبایی انجام داده‌ایم، می‌دانیدما در مجامع بین‌المللی حضور پیدا می‌كنیم. اما این فقط حضور بوده و حضورمان تاثیرگذار نبوده است. از این نوع  برنامه ها  می‌توان به نمایشگاه‌ها، اجلاس‌های مخابراتی، WSIS اشاره كرد. تاكنون فقط در اجلاس‌های مختلف شركت كرده‌ایم.برای تغییر این رویه‌ها فعالیت‌هایی را در شورای بین‌المللی شروع كرده‌ایم و سه مرحله برای آن در نظر گرفته‌ایم. اگر در ITU عضو هستیم و سالانه مبلغ قابل توجهی پرداخت می‌كنیم، در ایران یكی از سازمان‌ها را فوكال پوینت كرده‌ایم یعنی این سازمان نقطه تماس با ITU است و باید از الان تا اجلاس بعدی فعالیت كند و برنامه ارائه دهد كه در صورت حضور در اجلاس چه فعالیتی را می‌خواهد انجام دهد. مرحله بعدی به هنگام حضور در اجلاس است كه باید تاثیرگذار باشد و اگر تصمیمی گرفته می‌شود ما هم مشاركت داشته باشیم. مرحله سوم این است كه از مجمع مورد نظر یا اجلاس استفاده لازم را ببریم. بالاخره اینها كارهای آزمایشگاهی، آموزشی، برنامه و حتی كمك‌های مادی دارند. ما از شركت یا سازمان مسئول در ایران خواسته‌ایم كه از سازمان‌های بین‌المللی نیز استفاده لازم را ببریم و حتی آهسته آهسته نیرو وارد این مجامع بكنیم. اكنون هم 16 تا 17 مجمع یا سازمانی كه عضو هستیم را بین شركت‌ها و سازمان‌های تابعه تقسیم وظایف و از تداخل كاری جلوگیری‌ كرده‌ایم همچنین شورای آموزش و پژوهش یا شورای هماهنگی سیاستگذاری برای مخابرات و پست، شورای كنترل‌ها كه اینها قبلا نبوده هریك وظایفی اینگونه دارند.

            برگردیم به وظایف دیگری كه داریم. مربوط به سطح اجرایی یا صف است كه عمدتا شركت‌ها هستند، 34 شركت مخابراتی در 30 استان وجود دارد كه هریك به صورت جداگانه فعالیت می‌كنند. در 30 استان پست را هم داریم كه شركت نیستند، سازمان تنظیم مقررات و سازمان قضایی نیز از دیگر مجموعه‌های تحت نظر ما هستند كه در حوزه‌ اجرایی فعالیت می‌كنند.برای مثال در بخش خصوصی‌سازی كه مورد توجه شما هم هست، كاری كه انجام دادیم این بود كه تمام صدور مجوزها را به سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی دادیم كه می‌دانید قبلا اینگونه نبود.در حال حاضر شركت‌ها از صدور مجوز منع شده‌اند، دید ما هم این است كه چون شركت‌ها خودشان رقیب بخش خصوصی هستند نباید مجوز به بخش خصوصی بدهند و تنظیم بازار انجام دهند.بلكه باید حتما واحد مستقل‌تری این كار را انجام دهد. تعیین و تقسیم تعرفه‌ها، كنترل و تنظیم بازار و نظارت بر شركت‌های مخابرات و استان‌ها را به عهده رگولاتوری گذارده‌ایم.

آیا تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی با توجه به ساختاری كه دارد توانایی انجام این وظایف را به صورت هم زمان دارد؟

             چون حجم اعظمی از كار در این بخش باقی مانده بود الان رگولاتوری زیر حجم زیادی از كارقرار گرفته است كه امیدواریم تا 2 تا 3 ماه دیگر به روز برساند و بعد به حالت عادی برسد. الان به نظر ما آنجا حالت اضطرار دارد و فشار بسیار زیادی به این سازمان وارد شده است.

برگردیم به بحث خودتان درخصوص موارد اجرایی از جمله تلفن ثابت و موبایل، چه طرحی را تدوین كرده‌اید؟

            به تمامی شركت‌های استانی ابلاغ كرده‌ایم كه برنامه استانی بدهند. اگر برنامه چهارم را داریم این برنامه در سطح كشور است یعنی وقتی می‌گوئیم ضریب نفوذ تلفن ثابت حدود 29 درصد است، در تهران بالای 50 درصد است، 40 كیلومتر آن طرف‌تر 10 درصد می‌شود واقعا در بعضی شهرهای جدید وضعیت بدتری داریم. به همین دلیل معنی ندارد كه بگوئیم ضریب نفوذ 29 درصد است چون باید محلی و منطقه‌ای هم كنترل كنیم. آن آمار برای ارائه به مجامع بین‌المللی خوب است اما برای ما كه در حال توسعه هستیم كافی نیست چون شكاف موجود قابل توجه است. به همین دلیل استان‌ها را وارد كار كرده‌ایم و همه برنامه‌ داده‌اند. تمام استان‌ها از برنامه‌ خودشان در تلفن ثابت دفاع كرده‌اند و ما هم تنظیم كرده‌ایم كه هر كدام حتی به ریز مناطق و شهرهایشان چگونه باید حركت كنند تا ما بتوانیم ظرف زمان نسبتا كوتاهی به وضعیت مطلوبی برسیم. در تلفن ثابت هم برنامه‌مان این است كه تلفن ثابت را در هزار و 15 شهر به روز كنیم. تا آخر سال تقریبا 10 استان را به روز می‌كنیم تا شهریور سال آینده برنامه‌مان این است كه 27 استان به روز شود آن چهار استان كه باقی می‌ماند استان‌های بزرگی هستند و در مراكزشان مشكلاتی وجود دارد در تلاش هستیم تا پایان 85 آنها نیز به روز شوند درصدد انجام این كار را نیز از طریق استفاده از تكنولوژی‌های هستیم اگر این كار انجام شود قطعا زمان كوتاه‌تری صرف می‌شود، این كار اگر در سال 85 انجام شود در سال 86 به روستاها می‌پردازیم. روستاهای بزرگتر كه 200 تا 250 خانوار دارند تا پایان برنامه چهارم دیگر اكثر جاهایی كه راه‌اندازی شبكه مقرون به صرفه است از خدمات به روز تلفن ثابت استفاده كنند.برای انجام این كار هم به صورت مدام در حال برگزاری گردهمایی ماهانه هستیم تا استان‌ها وظایف خودشان را انجام دهند. الان هم شش تا كمیته درست كرده‌ایم كه هر یك از این كمیته‌ها وظیفه پیگیری مواردی در حوزه فنی، اقتصادی، اجتماعی، توسعه و تكنولوژی‌های جدید را عهده دار هستند تا هماهنگی‌های لازم در سطح استان‌ها را انجام دهند و كار به صورت یكپارچه و منظم انجام شود.

برنامه اجرایی‌تان در تلفن همراه چگونه است؟

            می‌دانید كه سه كار را داریم جلو می‌بریم. یكی خود اپراتور اول است كه حدود 5/8میلیون مشترك دارد و چون تقاضای زیادی برای تلفن همراه وجود داشت و در بعضی شهرهای جدید نیز اصلا ثبت نام تلفن همراه صورت نگرفته بود به همین دلیل ثبت نام جدید را برگزار كردیم. با این حال فكر نمی‌كردیم استقبال در حدود5/8 میلیون بشود.

پیش‌بینی وزارتخانه درخصوص تعداد ثبت نام كنندگان چه میزان بود؟

            پیش بینی می‌كردیم در بدترین حالت حدود 3 میلیون باشد و بهترین حالت 5 میلیو