دعوت مدیرعامل شرکت فناوری اطلاعات ایران از متقاضیان اینترنت ملی برای مراجعه به شرکت‌های مخابرات استانی، این طرح پر سر و صدا را باز هم به دردسر انداخت.

با دعوت سعید مهدیون این طرح وارد مرحله تازه‌ای شده که گرچه عبدالمجید ریاضی – معاون فناوری اطلاعات وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات- آن را اقدام تازه‌ای نمی‌داند اما متقاضیان را با چالش جدیدی مواجه کرده است.

در این اقدام تازه، متقاضیان با مراجعه به شرکت‌های مخابرات استانی برای تهیه بستر مورد نیاز راه‌اندازی سرویس‌های خود، در صورتیکه پهنای باند مورد نیاز خود را نیز از این شرکت‌ها خریداری نکنند، بستر لازم را دریافت نخواهند کرد.

شرکت‌هایی که سعی کردند تا با استفاده از این بستر ارتباط دفاتر خود را به صورت آنلاین برقرار کنند، برای خرید اینترنت خود به شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات اینترنت مراجعه می‌کنند که خدماتی به مراتب ارزان‌تر از شرکت‌های مخابراتی ارائه می‌دهند اما در نهایت برای دریافت بستر این ارتباط با قهر مراکز مخابراتی مواجه می‌شوند و در صورتیکه پهنای باند خود را از ISPها خریداری کرده باشند، موفق به دریافت بستر ارتباطی شبکه خود نمی‌شوند. از آنجائیکه در تعرفه‌های  تصویب شده از سوی سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیوئی، نرخ خرید اینترنت از شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات اینترنتی ارزان‌تر از شرکت‌های  مخابرات استانی است، متقاضیان خرید پهنای باند از شرکت‌های  ISP را ترجیح می‌دهند تا با تهیه بستر از شرکت مخابرات هزینه کمتری را بپردازند اما در نهایت مخابراتی‌ها از فروش بستر لازم به متقاضیان ممانعت می‌ورزند.

شرکت‌های خصوصی که برای بسیاری از ارتباطات خود به این سرویس نیاز دارند، طی روزهای اخیر علیرغم فراخوان مدیرعامل شرکت فناوری اطلاعات در خریدهای خود با مشکل مواجه شده‌اند درحالیکه وی اعلام کرده است متقاضیان برای خرید هر یک از این دو سرویس می‌توانند به مخابرات استانی مراجعه و این دو سرویس را با تعرفه‌های  مخصوص به خود دریافت کنند. درحال‌حاضر بسیاری از دستگاه‌های  دولتی كه نیازی به دسترسی به اینترنت ندارند برای برقراری ارتباط بین دفاتر خود از اینترنت ملی استفاده می‌كنند و همچنین تمام PAP‌ها و برخی مدارس نیز از اینترنت ملی استفاده می‌كنند.

 مهدیون بر عدم ارائه این سرویس به مردم عادی تاکنون تاکید می‌کند اما ریاضی آن را سرویس قدیمی ‌می‌داند که برای مشتریان تازگی نخواهد داشت.

این سرویس در صورتیکه به صورت صحیح به متقاضیان ارائه شود از بسیاری هزینه‌های  جاری شرکت‌ها  و مشکلات شهری که دغدغه بسیاری از مسولان است نیز خواهد کاست اما در ابتدای امر به مسابقه‌ای مبدل شده که طرفین به جای رفع مشکل، سهم بیشتری را برای خود طلب می‌کنند.

جان دوباره اینترنت ملی

اینترنت ملی که از آغاز بحث‌های راه‌اندازی آن به جای شبکه جهانی اینترنت به منظور پرهیز از تهدیدات این شبکه پیشنهاد شده بود، به دلیل محیرالعقول بودن این طرح با سوال‌های زیادی مواجه شد و با مسکوت ماندن آن در سال‌های  اخیر تصور بر آن بود که این طرح به ورطه فراموشی سپرده شده اما با ورود رضا تقی پور – وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات- به این عرصه، آتش این طرح دوباره شعله ور شده است.

تقی پور، در روزهای آغازین ورود خود به وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات خواستار توسعه اینترنت ملی که کاربران را به دور از دغدغه‌های  فرهنگی و امنیتی به استفاده از ابزار‌های  این فناوری ترغیب کند، اشاره و آن را از برنامه‌های  اصلی خود عنوان کرد.

علیرغم ورود پر سر و صدای وزارت ارتباطات دولت نهم در حوزه فناوری اطلاعات، اما محمد سلیمانی – وزیر سابق ارتباطات و فناوری اطلاعات- با اتهام بی‌توجهی به این صنعت از این وزارتخانه خداحافظی کرد تا فرصتی دوباره برای ورود وزارت ارتباطات دولت دهم برای بازنگری در این حوزه فراهم شود.

فناوری اطلاعات که از هم اکنون با چالش‌هایی همچون نامعلوم بودن سرنوشت شورای عالی فناوری اطلاعات و احتمال ادغام معاونت فناوری اطلاعات وزارت ارتباطات با شرکت فناوری اطلاعات روبه‌رو است و در آستانه وعده‌های  داده شده مبنی بر ساماندهی فناوری اطلاعات  صاحب چند متولی شده است که صدای این متولیان را می‌توان درپروژه اینترنت ملی شنید. گرچه ریاضی شبکه ملی اینترنت را طرح جامع و فراگیری می‌داند که سراسر کشور را تحت پوشش قرار می‌دهد اما هنوز بسیاری از زوایای این طرح برای متخصصان و کاربران کشور تاریک باقی مانده و دوگانگی پیش آمده برای خرید این سرویس نیز کاربران را دچار مشکل کرده است.

دبیر شورای عالی فناوری اطلاعات  پیش از این درباره ضرورت ایجاد شبکه ملی اینترنت، گفته بود: در حوزه خدمات، آموزش، تجارت و دولت الکترونیکی بخش عمده‌ای از خدمات هستند که هم ارائه‌دهنده و هم دریافت‌کننده آن در داخل کشور هستند و در نتیجه قرارگرفتن تبادل داده آنها در ترافیک بین‌المللی وب هزینه ارتباطات را بالا برده ضمن اینکه امنیت شبکه نیز به دلیل میزبانی آن در خارج از کشور کاهش می‌یابد درحالیکه گسترش شبکه ملی در داخل کشور با پهنای باند بالا ضمن کاهش هزینه‌ها مشکلات وابستگی خدمات الکترونیکی به خارج از کشور و احتمالا سوء‌برخوردها و قطعی سرویس را برطرف می‌کند.