طی این سال‌ها خدمات پستی نسبت به پیشرفت تکنولوژی تغییر نکرده است.

استفاده از پست شیوه‌ای سنتی برای ارسال مرسولات است که البته با گذشت زمان و رسیدن به عصر ارتباطات باید کمرنگ‌تر می‌شد، همچنان ادامه دارد. این درحالی ‌است که طی این سال‌ها خدمات پستی نسبت به پیشرفت تکنولوژی تغییر نکرده است و حداقل در کشور ما خدمات پستی کماکان مانند گذشته ارائه می‌شود. درحالی که هزینه پست با تعرفه‌های جدید روز به روز بیشتر می‌شود. ضمن آنکه پست از جمله شرکت‌هایی است که نمی‌توان آن را طبق اصل 44 قانون اساسی خصوصی کرد. مهندس سیدمحمد غرضی وزیر سابق پست و تلگراف و تلفن و رئیس سازمان نظام مهندسی معتقد است که پست را نمی‌توان خصوصی کرد و همواره دولت باید آن را اداره کند اما متأسفانه تاکنون هم پست پیشرفتی قابل چشمگیر نداشته است.

چرا پست را نمی‌توان به بخش خصوصی سپرد؟
 پست مقوله‌ای است که در آن باید دولت هم دخیل باشد درحال حاضر و در ایران پست آن‌گونه که باید پیشرفت نداشته است و بسیاری از افراد هم از خدمات پست شاکی هستند. گاهی بسته‌ها دیر می‌رسد و گاهی اصلاً نمی‌رسد. این در حالی اتفاق می‌افتد که شرکت پست باید امانتدار باشد و بهتر است که این امانتداری را دولت تقبل کند.

اما این اتفاق در بخش‌هایی افتاده است؟
 اگر هم تا به حال این اتفاق افتاده باید دقت کنید که در بخش‌های خیلی کوچک بوده است و در مناطق. یعنی حتی می‌توان این واژه یعنی خصوصی‌سازی را به پیک‌های‌موتوری هم تعمیم داد. در نظر داشته باشید که پیک‌های‌موتوری هم مانند پستچی‌ها بسته‌های مردم را جابه‌جا می‌کنند. آنها کار پستی انجام می‌دهند اما باید در نظر گرفت که هیچ ربطی به این شرکت ندارند و از طریق دیگری اداره می‌شوند.

 اما در حال حاضر شرکت‌هایی هستند که خدمات پستی بین‌المللی به مردم ارائه می‌دهند. که در بین دیگر مراکز پستی وجود دارند و نمی‌توان مطلقاً اظهار کرد که پست نمی‌تواند خصوصی باشد.
 بله، با این شرکت‌ها آشنا هستم و معتقدم که کار خود را به خوبی انجام می‌دهند. اما باید در نظر داشت که این شرکت‌ها در ازای خدماتشان هزینه‌های بالایی را هم دریافت می‌دارند که نمی‌توان از آحاد مردم خواست که برای گرفتن چنین خدماتی این هزینه‌ها را پرداخت کنند و اصولاً مردم هم می‌خواهند که از تعرفه‌های دولتی استفاده کنند. حتی گاهی آنها می‌خواهند که این خدمات را با تعرفه‌های پایین‌تر دریافت کنند و اصلاً هم برایشان مهم نیست که این خدمات چگونه ارائه می‌شود.

 البته ظاهراً این تصور مسئولان است، مردم دوست دارند خدمات مناسب دریافت کنند و پول کمتری بدهند. این طبیعی است؟
 اما تنها در خصوصی‌سازی می‌توان خدمات مناسب ارائه داد که خصوصی‌سازی هم با تعرفه پایین غیرممکن است در این میان مشکل دیگری هم وجود دارد و آن این است که برای ایجاد رابطه بین شرکت‌های‌پستی که می‌خواهند بین‌المللی باشند نمی‌توان به راحتی رابطه برقرار کرد. باید این ارتباطات تحت نظارت دولت باشد برای همین است که می‌گویم نمی‌توان پست را خصوصی کرد.

با توجه به آنکه شما سال‌ها در این وزارتخانه خدمت کردید. وضعیت پست را در ایران چگونه ارزیابی می‌کنید؟
 باید بگویم که مقوله پست در ایران در هیچ زمانی به شکل کارشناسی‌اش پیگیری نشده است و آن را به عنوان صنعت نشناخته‌ایم. پست به شیوه تخصصی‌اش مقوله‌ای صنعتی است. در حال حاضر باید بگویم که در ایران نیز باید دولت روی این مقوله سرمایه‌گذاری کند و از نیروی انسانی متخصص استفاده نماید. می‌توان به جرأت اظهار کرد که پست ایران در حال حاضر به حال خود رها شده است.

اما شاید بتوان با در نظر گرفتن بودجه‌ای بیشتر این شرکت را توسعه داد؟
بله، همین‌طور است اما باید بدانیم که متأسفانه نه مجلس در هیچ دوره‌ای راضی شده است که بودجه بیشتری به این شرکت بدهد و نه آنکه مردم راضی می‌شوند در این خصوص هزینه‌ای بیشتر پرداخت کنند. بنابراین باید گفت که پست تا اطلاع ثانوی بر همین منوال به کار خود ادامه خواهد داد.