برای توصیف ایزایران که فقط یک جمله کافی است؛ بزرگترین بازوی اجرایی دولت در زمینه فناوری اطلاعات و بازیگر بی بدیل این عرصه طی سه دهه گذشته و اما می‌ماند توصیف مدیر عامل آن. علی حکیم جوادی یک کارمند واقعی است؛ محجوب، تودار، بسیار دقیق و تابع. احتمالا اگر مجموعه این خصایص را با هم جمع بزنید متوجه خواهید شد چرا تقریبا هیچ مصاحبه‌ای از مردی که خودش جزو تیم متحول‌کننده صاایران بوده در دست نیست و چرا عصرارتباط فرصت به وجود آمده برای گفت و گو با وی را غنیمت شمرد تا دست کم درباره 10 موضوع اصلی صحبت کند.

کارت‌های ثمین و حکمت، پروژه دیتا سنتر ملی، طرح جامع مالیاتی، عملکرد به عنوان یک پیمانکار عمومی (GC)، مرکز آموزش صاایران، توان نرم‌افزاری و حضور در بازار سخت‌افزار فقط گوشه‌هایی از این مصاحبه با مدیر کارکشته ایزایران هستند و انصافا وی از تجربیاتش در صاایران، مدرک صنایعش و هوش بالای رسانه‌ایش در پاسخ دادن به این سئوالات نهایت استفاده را برد. این مصاحبه را از دست ندهید.

اخیرا ایزایران برای راه‌اندازی دیتاسنتر ملی انتخاب شده، می‌خواهم ببینم چه فرآیندی پیش آمد. اگر اشتباه نکنم قرار بود 9 ماهه تمام شود.

نه. بحث یک سال از زمان نهایی شدن  LOM و LOP عقد قرارداد و کارهای اجرایی‌اش ...

الان عقد قرارداد که انجام شده؟

الان در مرحله نهایی‌سازی LOM و کارهای قراردادی است و یک پروژه سه ماهه برایمان گذاشته‌اند که نهایی‌اش کنیم. بعد از این‌که نهایی شد، انشا ا... قرارداد بسته و بعد کارهای اجرایی سریعا شروع خواهد شد. بنابراین می‌شود از حالا گفت حداقل 15 ماه زمان داریم. البته این را خیلی دقیق نمی‌شود گفت و باید با دوستان و مجموعه زیرساخت به تفاهم و توافق برسیم.

برگردیم به اول یعنی به مرحله واگذاری. چی شد که شما برنده مناقصه شدید؟

واقعیتش این است که در اکثر کشورهای دنیا، دیتاسنتر ملی را به دلیل یک‌سری ملاحظات توسط ...

منظورتان ملاحظات امنیتی است؟

یک بخش شاید ملاحظات امنیتی باشد. یک بخش هم برمی‌گردد به پشتیبانی‌های درازمدت که خب، یک مقدار شرکت‌هایی که با ثبات‌تر هستند وارد می‌شوند. شما می‌دانید ایزایران یکی از شرکت‌هایی است که بیش از 37 سال از عمرش می‌گذرد و یک مقدار دغدغه‌هایی از این نظر هم وجود دارد. برای این دو هم نمی‌شود نسبتی تعیین کرد؛ اما به این شکل هم نبود که ما خارج از مناقصه بیاییم. فراخوانی اتفاق افتاد که در آن فراخوان ما هم شرکت کردیم، مثل همه شرکت‌های دیگری که آمدند و در آنجا سعی کردیم رزومه خودمان و کارهایی که انجام داده‌ایم را ارایه کنیم و خوشبختانه به نظر می‌رسد آن‌جا هم رده‌بندی امتیاز بسیار خوبی به‌دست آوردیم. یعنی ما نگران به مناقصه گذاشتن نبودیم.

یعنی قیمت شما به نظر خودتان بهترین قیمت بوده؟ چون چیزی که ما از بیرون مناقصه شنیدیم، این طور نبوده.

نه. اصلا موضوع قیمت به این شکل که شما می‌فرمایید، نمی‌تواند باشد. هنوز خیلی از موضوعات است که باید نهایی شود و ما خیلی قصد انتفاع بردن از انجام پروژه‌هایی به این شکل در مجموعه خودمان نداریم.

خب این‌طور که شما می‌گویید، چه نیازی به مناقصه بود؟ از همان ابتدا می‌گفتند شرکت ایزایران این کار را انجام بدهد.

این از دو مسیر اتفاق افتاد. قرار اولیه شاید همین بود. یعنی یک مصوبه‌ای وجود داشت و قرار بود به این شکل اتفاق بیفتد. به موازاتش کاری هم در رابطه با فراخوان اتفاق افتاد که ما خیلی خوشحالیم از این کار که در این فراخوان هم شرکت کردیم و توانستیم خود را پرزنت کنیم و بنابراین شاید از این نظر، یک مقدار سوالاتی که ممکن بود در حواشی این پروژه اتفاق بیفتد، کم‌تر مطرح شد. من این‌طور عرض کنم که ما تقریبا 9/99 درصد از پروژه‌هایمان را در مناقصات برنده می‌شویم و خیلی علاقه‌مند نیستیم که پروژه با ترک تشریفات به ما واگذار شود. اما به هرحال بنا به ملاحظاتی که در رابطه با این پروژه خاص وجود داشته، تشخیص داده شد که این‌طور عمل شود.

نحوه همکاری‌تان با زعیم چطور است؟

یک توافق‌نامه‌ای با زعیم داریم که در بعضی حوزه‌ها به ما کمک خواهد کرد.

پروژه را از نظر فنی زعیم جلو می‌برد یا شما؟

در بعضی حوزه‌ها زعیم قرار است کار فنی را انجام بدهد و بعضی از حوزه‌ها هم ما.

بیشتر کدام است؟

با توجه به مرجع بودن هرکدام از این شرکت‌ها، شما می‌توانید تشخیص بدهید که بهتر است هرکدام در چه حوزه‌ای وارد شود. به هر حال ما بزرگ‌ترین شرکت IT کشور هستیم و علاقه‌مندیم در حوزه IT بخش عمده کارهای فنی را خودمان انجام دهیم.

15 ماه دیگر واقعا شما دیتاسنتر ملی را تحویل می‌دهید؟

بله. این پروژه به هر حال یک زمان‌بندی نهایی دارد و مطابق آن، قطعا پیشرفت آن انجام خواهد شد که این‌ها در تیم‌هایی که از ما با زیرساخت به‌عنوان کارفرما مرتب جلسه دارند، بحث می‌شود تا نهایی شود.

الان تبیان هم یک دیتاسنتر ملی زده است. در واقع به این عنوان افتتاح شد. حالا نمی‌دانم قرار است چه دیتاسنتری باشد. فعالیت آن‌ها با شما چه تفاوتی دارد؟ یعنی کار موازی خواهد بود؟

ما که مسوول آن بخش نیستیم. چون به هر حال جاهایی که قرار است سرویس بدهند یا متولی‌های این دو بخش تصمیم می‌گیرند کار را چگونه تقسیم کنند. ولی به هر حال من فکر می‌کنم ما یک دیتاسنتر ملی بیشتر نخواهیم داشت.

اما تبیان هم می‌گوید من به شرکت‌های دولتی سرویس خواهم داد!

دیتاسنتر ملی تعریف دارد. ما چه نوع اطلاعاتی را قرار است در کجا نگهداری و بهره‌برداری کنیم.

ممکن است دولتی‌های عام بروند روی آن و امنیتی‌ها بیایند روی این دیتاسنتر؟

شما اگر اسنادی که در شورای عالی فناوری اطلاعات در ارتباط با ایجاد دیتاسنترها احصا شده را مطالعه بفرمایید، می‌بینید که در هر وزارتخانه و هر استان باید دیتاسنتر داشته باشیم.

اما این‌ها هیچ‌کدام دیتاسنتر ملی نمی‌شوند.

آفرین. تعریف دیتاسنتر ملی یک تعریف خاص است که آنجا نقش حاکمیتی کاملا مشخص خواهد شد. ما مدعی دیتاسنتر ملی به‌عنوان ایزایران نیستیم. شرکت ایزایران مجری ایجاد دیتاسنتر برای وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات یا شرکت زیرساخت است. بنابراین نوع بهره‌برداری و سرویس و خدماتی که خواهند داد را آن‌ها مشخص خواهند کرد. ولی من فکر می‌کنم با توجه به پهناوری کشور و این‌که ظرفیت‌های زیادی داریم، ما تعداد دیتاسنترهای‌مان در آینده به شدت افزایش خواهد یافت و هرکدام در یک حوزه‌ای سرویس خواهند داد. به عنوان مثال تا آن‌جا که من اطلاع دارم، در بخش دانشگاه‌ها، گروه‌هایی دارند فعالیت می‌کنند که بتوانند چنین مجموعه‌ای را ایجاد کنند و هرکدام مخاطبان خاص خود را دارند.

درباره ساختار صحبت کنیم. شما سه شرکت زیرمجموعه دارید. صنایع کامپیوتری ایران، انستیتو ایزایران و مرکز تولید نرم‌افزار که حالا در رابطه با این آخری خیلی بحث نیست، چون آنقدر کاری انجام نمی‌دهند. ولی در انستیتو ایزایران ...

چرا کار نمی‌کنند؟

حالا جلوتر به بخشش می‌رسیم. اما اگر بخواهیم از انستیتو ایزایران که بزرگ‌ترین زیرشاخه‌تان است شروع کنیم، این شرکت در زمینه آموزش فعالیت می‌کند و یک قسمت مهمی از فعالیت‌هایشان در زمینه مدرک‌های ICDL است. به نظر شما چقدر از این مدارک بین‌المللی است؟ چون خیلی از کسانی‌که در آن‌ کلاس‌ها شرکت می‌کنند، اعتراض دارند که در نهایت مدرکی که می‌گیرند، ملی است و نه بین‌المللی.

حالا تقسیم‌بندی که شما داشتید، تقسیم‌بندی بود که شاید در عمل این‌جوری نیست. مراکز نرم‌افزاری ما- حداقل ما مدعی هستیم- بزرگ‌ترین مجموعه نرم‌افزاری کشور است. منتها به هر حال ما مخاطبان خاص خودمان را داریم. در عین حالی‌که در حوزه‌های ملی هم وارد شده‌ایم. در حوزه نرم‌افزار من به چند مورد اشاره خواهم کرد؛ منتها با توجه به این‌که در حوزه نرم‌افزار، ما بخش عمده‌ای از ظرفیت‌مان را به کارهای داخلی خودمان اختصاص می‌دهیم، کم‌تر می‌توانیم ...

برای کارهای داخلی صاایران منظورتان است؟

بله. به هر حال ما یک ماموریت اصلی داریم که باید آن را انجام بدهیم. ولی همین‌قدر می‌توانم خدمت‌تان عرض کنم که ما در لایه‌های مختلف هرم مفهومی که داریم، بار فعالیت‌هایمان در حوزه نرم‌افزار را در پنج لایه تعریف کردیم. در بخش معماری می‌شود گفت یکی از قوی‌ترین تیم‌ها را در کشور داریم. همچنین در لایه نرم‌افزارهای پایه. شما می‌دانید که ما در طراحی و تولید سیستم‌عامل بومی یک تیم بسیار خوب و قوی را داریم. در رابطه با بانک‌های اطلاعاتی همین‌طور و ...

در واقع بیشتر آن کارهایی که بخش نرم‌افزارتان انجام می‌دهد، مکمل پروژه‌های ایزایران هستند. من چیز بیرونی نمی‌بینم. مثلا به‌عنوان یک بخش مستقل در پروژه‌ای شرکت کنند.

عرض کردم ما با توجه به این‌که بیشتر ظرفیت‌مان در بخش نرم‌افزار را به پروژه‌های خاص خودمان اختصاص داده‌ایم، در عین حال اخیرا در مناقصه پروژه یکپارچه‌سازی سیستم‌های هواشناسی کشور برنده مناقصه شدیم و در حال انجام است. قطعا ترجیح اول‌مان این است که نیازهای داخلی خودمان را پوشش بدهیم، ولی رویکرد ما در ایزایران به سمت یکپارچه‌سازی است و عملا می‌خواهیم راه‌حل‌های کلی ارایه دهیم. ماژول‌های مختلف را با توجه به استانداردهایی که خودمان تعریف خواهیم کرد، در کنار هم خواهیم گذاشت. ما معتقدیم هنر شرکت‌های بزرگ IT در کشور باید این باشد که بتوانند همگرایی را با استانداردهایی که خودشان تعریف می‌کنند، ایجاد کنند. بنابراین ما در ایزایران و مراکز نرم‌افزاری‌مان بیشتر به دنبال تعریف پروتکل‌های استاندارد هستیم برای ماژول‌های کوچک. از کنار هم گذاشتن راه حل‌های کوچک، می‌توانیم راه حل‌های بزرگ ایجاد کنیم و این کاری است که ما داریم انجام می‌دهیم.

حالا جلوتر در مورد این‌که چقدر در این زمینه حرکت کرده‌اید که راه حل ایجاد کنید هم صحبت می‌کنیم. اما الان اگر اجازه بدهید، به همان بحث ICDL برگردیم.

من راجع به شرکت‌های دیگر توضیح می‌دهم و به بحث ICDL هم اشاره می‌کنم. یکی دیگر از شرکت‌های ما که شما اشاره کردید، صنایع کامپیوتر ایران است که دو ماموریت اصلی و جدی دارد؛ یکی بحث سخت‌افزار است و دوم بحث تجارت الکترونیکی که ثمین کارت به عنوان اولین کارت اعتباری بوده و الان هم بحث حکمت کارت مطرح است.

اما در حوزه آموزش بیش از 500 موضوع درسی و آموزشی در انستیتو ایزایران و دوره‌های مختلف آموزشی برگزاری می‌شود که شما به ICDL اشاره کردید. ما به زودی ISCL را خواهیم داشت که در حوزه امنیت است.

آن C یعنی certification (صدور گواهی‌نامه) یا care (مراقبت)؟

care به‌عنوان مهارت یا دانش محافظت از اطلاعات. در ارتباط با ICDL بالاخره موضوعاتی تعریف شده که هرکدام از مجموعه‌ها که مجوز دارند، براساس آن کار می‌کنند. کتاب‌هایش هم چاپ شده است. ما اقدامی کردیم که با همکاری چند تا از مجموعه‌های بین‌المللی بتوانیم گواهی بین‌المللی هم بدهیم ولی با توجه به این‌که این گواهی‌های داخلی مورد تایید است و به‌خصوص سازمان‌های دولتی مورد قبول‌شان است، من فکر می‌کنم، خیلی اصراری بر این نبود که ما حتما بیاییم یک گواهی بین‌المللی بدهیم. چون هزینه بیشتری به سازمان وارد می‌آمد؛ ولی ...

اصولا تعریف ICDL این است که شما یک مدرک جهانی بدهید.

ما یک مجوزی را برای دادن گواهی‌نامه داریم که مراجع ذی‌صلاح این کار را انجام دادند؛ ولی بعضی از دوره‌ها هست که ممکن است که اگر نیاز باشد که گواهی بین‌المللی داده شود، با مراکز بین‌المللی یا مجموعه‌ای صحبت می‌شود که این کار را انجام بدهد.

کلا در مورد آموزشی ایزایران این مساله وجود دارد که مثل خیلی از شاخه‌های دیگر شما مشتری عمده‌تان دوباره دولت است. کارمندان و مدیران دولتی. فکر می‌کنید چرا برای دانشجوی عمومی جذاب نیست که در این دوره‌ها شرکت کند؟

ما دانشجوی عمومی زیادی داریم، منتها با توجه به ظرفیت‌مان حرکت می‌کنیم.

یعنی شما اولویت‌تان این است که اول از نیروهای بدنه دولت آموزش ببینند؟

براساس قراردادهایی که داریم و تعهدات خودمان در وهله اول قرار می‌دهیم. ولی خوشبختانه دوره‌های آموزشی که در همه حوزه‌ها مثل IT و مدیریت و به‌خصوص دوره‌های خاص تخصصی مثل دوره‌های تخصی سیسکو یا تجهیزاتی از این دست یا زبان‌های خارجی یا بانک‌های اطلاعاتی خاص را که اگر دوستان نیاز داشته باشند، ما قطعا از دانشجویان بسیار خبره در سبد کارفرمایان خودمان داریم. منتها با توجه به ظرفیت ایزایران که بیشتر قراردادهایش قراردادهای حجیم دولتی یا ماموریت‌های خودش است. البته ما یکی از کارهایی که انجام داده‌ایم و شاید یکی از اولین کارهایی بوده که در انجمن ایزایران انجام شده، LMS بوده است. در حقیقت ما روی بحث آموزش الکترونیکی اقدام کردیم و نرم‌افزار خاص آن را با طراحی خودمان انجام دادیم. LMS ما صد در صد بومی است و خیلی از سازمان‌ها با محتواهایی که ما برایشان طراحی می‌کنیم آموزش‌های خودشان را انجام می‌دهند.

مثلا کجاها؟

مثلا نیروی انتظامی بیشتر آموزش‌هایش دارد از طریق سیستم LMS ما انجام می‌شود.

آموزش‌های مجازی‌تان به چه شکلی است؟ یعنی به همان صورتی‌که در دانشگاه‌ها است؟ دانشگاه‌ها از سیستم LMS استفاده می‌کنند ولی یک زمان‌هایی را اساتید و دانشجویان به صورت همزمان آن‌لاین هستند و در یک کلاس مجازی حضور دارند. شما هم به همین صورت کار می‌کنید یا این‌که نه فقط محتوا تولید می‌کنید؟

یکی داریم انجام می‌دهیم، در وهله اول تولید محتوا کنیم. ما محدودیتی برای اجرا هم به صورت آنلاین و بحث ویدیو کنفرانس و ... نداریم. منتها شما مستحضرید بیشترین هزینه در بخش آموزش مجازی، صرف تولید محتوا و انتخاب نوع محتوا می‌شود. بنابراین ما بخش عمده‌ای از منابع‌مان را به تولید محتوا اختصاص داده‌ایم. اگر بتوانیم از نظر تولید محتوا به مرحله‌ای برسیم که منابع خوبی را تهیه کنیم، قطعا ...

با جاهایی‌که قرارداد می‌بندید محتوا را آن‌ها تولید می‌کنند یا شما؟

می‌دانید که برای تبدیل محتوا یک فرمت خاص وجود دارد. یعنی محتوایی که برای LMS تولید می‌شود با محتوای معمولی متفاوت است. بنابراین ما مجموعه‌ای داریم که کارش تولید محتوا است، براساس مطالب ابتدایی که ممکن است به شکل کتاب یا CD در اختیار همکاران قرار بگیرد. این یکی از کارهایی است که ما انجام می‌دهیم و حتی این امکان وجود دارد که آموزش تولید محتوا را برای مجموعه‌ها برگزار کنیم. یکی از کارهایی که مد نظر داریم در آینده انجام دهیم، همین است. چون در آینده تعداد درخواست‌ها زیاد می‌شود. مثلا آموزش و پروش را در نظر بگیرید، در آینده می‌خواهد به این سمت حرکت کند و جهت‌گیری‌اش این باشد که با آموزش مجازی، به گونه‌ای مدرسه را به خانه بیاورد.

موضوعی که شما در صحبت‌هایتان اشاره کردید، ثمین کارت و حکمت کارت بود. ثمین کارت که به قول شما قدیمی‌ترین کارت اعتباری بود و یک زمانی برایش تبلیغ می‌شد. ولی مدتی است که از آن هیچ سر و صدایی نیست. فکر کنم الان درون مجموعه شما و مجموعه‌های نظامی و انتظامی استفاده می‌شود. چرا ثمین به این سرنوشت دچار شد؟

اولا دلیل ندارد یک بیزنس وقتی شروع می‌شود، سال‌های سال ادامه پیدا کند. ثانیا شما می‌توانید از بانک‌ها که بیشترین POSها را دارند سوال کنید که این تجارت چقدر سودآور است.

ضمن این‌که ما در سیستم بانکی نبودیم، این اجازه به ما داده نشد. علیرغم این‌که ما مجوزهای زیادی داشتیم که می‌توانستیم وارد شبکه شتاب شویم. بنابراین در رقابت با بانک‌ها ما خودمان را در این مقطع موفق نمی‌دانیم. بهترین راه این است که ما از امکانات و منابعی که ایجاد کرده‌ایم، بتوانیم پروژه‌های جدیدی را تعریف کنیم که یکی از این پروژه‌ها که در نوع خودش از موفق‌ترین پروژه‌ها است، این است که ما حکمت کارت را جایگزین دفترچه‌ها و بن‌های سازمان اتکا کردیم و خوب الان چهار قابلیت خوب روی این کارت‌های اعتباری ما هست. الان سازمان‌های دیگر هم مراجعه کرده‌اند که بتوانند چنین جایگزینی داشته باشند. قدم بعدی ما که به زودی اقدام خواهد شد، در رابطه با کارت سلامت است که جایگزین دفترچه‌های بیمه شود. البته متولی‌اش یک بخش دیگری از مجموعه‌های ما است ولی ما کارهای اجرایی‌اش را انجام می‌دهیم ولی متولی آن نیستیم.

حکمت با ثمین چه فرقی می‌کند؟ چرا دو کارت می‌دهید؟

اصلا کاربری‌شان کاملا متفاوت است. ثمین، کارت اعتباری است؛ ولی حکمت جای بن کالا و خیلی از کارهایی‌که سازمان می‌خواهد در قالب دفترچه یا بن تحویل بدهد را گرفته. کارهایی که اتفاق می‌افتد و فیچرهایی که درون هر کدام از کارت‌ها است، متفاوت است. در حکمت 4 فیچر است که خاص استفاده‌کنندگان خودش است.

صنایع کامپیوتری ایران الان رویکردش چیست؟ یعنی قرار است همان راه حل‌ها را طراحی کند یا با توجه به سابقه صاایران، گوشه چشمی به کاربر نهایی دارد؟

اگر فعالیت‌های ایزایران را به 4 بخش تقسیم کنیم، ما برای این‌که سیستم بخش‌بندی شود و خیلی تداخل در ماموریت‌های ایجاد نشود، این مجموعه را ایجاد کرده‌ایم. البته ما جاهای دیگر سرمایه‌گذاری کرده‌ایم و مشارکت داریم با بخش‌های دیگر که ممکن است شما اسامی‌شان را شنیده باشید، ولی در مجموع ما فعالیت‌هایمان در زمینه نرم‌افزار، تجارت الکترونیکی، سخت‌افزار، آموزش و نهایتا ارایه راه‌حل‌های جامع و کلی است. بنابراین متناسب با هریک از این فعالیت‌ها مجموعه‌ها ساماندهی شده‌اند و کار تخصصی خودشان را انجام می‌دهند. اگر قرار باشد پروژه‌ای در حوزه ‏IT یا ICT شکل بگیرد، هر کدام از این بخش‌ها نقش خود را ایفا می‌کنند. ولی رویکرد صد در صد تخصصی دارند که خب صنایع کامپیوتری یکی از کارهایی که در حوزه سخت‌افزار انجام می‌‌دهد، درگیر پروژه‌های تولید تین‌کلاینت شده تا سرورهای بزرگ و نهایتا ما داریم می‌رویم به سمت سوپر کامپیوترها و کارهایی که داریم با دانشگاه‌ها و مراکز صنعتی و شرکت‌های فناوری انجام بدهیم و علاقه‌مندیم در حوزه سخت‌افزار صنایع کامپیوتری‌مان به شدت تخصصی عمل کند.

یعنی در زمینه هایتک بالا بروید. اما الان در سایت خود ایزایران، لپ‌تاپ و سیستم دیده می‌شود.

البته این باید به روز شود. البته ما یک پورتال داخلی تهیه کرده‌ایم که در آن پورتال همه این اطلاعات هست و این را در رابطه با خود پورتال ایزایران هم اعمال می‌کنیم.

از پورتال ایزایران توقع بیشتری وجود دارد.

بله. ما هم داریم با مراجع ذی‌ربط صحبت می‌کنیم که بتوانیم اطلاعاتی که می‌گذاریم اطلاعاتی باشد که به روز است.

یک چیز دیگری که وجود دارد این است که به هر حال همیشه یک بازار بزرگی برای ایزایران وجود دارد از گذشته تا حال که خود کارمندان ارتش و بدنه وزارت دفاع و خانواده‌هایشان را دربر می‌گیرد. می‌خواستم ببینم هنوز ایزایران در این بازار کار می‌کند؟

خب قطعا. به هر حال این یکی از سرویس‌هایی که باید بدهیم و ماموریت داریم.

فقط ماموریت است؟ چون به نظرم بازار بزرگی است.

بله. ولی آنجا سعی می‌کنیم خیلی انتفاعی به موضوع نگاه نکنیم و بیشتر ماموریت محور و در جهت رفاه حال کارکنان حرکت کنیم. به هر حال انتظار هم می‌رود. سرویس‌هایی است که به دلیل تخصصی که همکاران ما دارند، آن را ارایه می‌دهند. اما خیلی اصرار و اجباری وجود نداد که از جای خاصی تهیه کنند. ولی فرض بفرمایید که خانواده نیروهای مسلح می‌آید در سایت ما یا به شرکت‌های ما مراجعه می‌کند و یک قیمتی می‌گیرد و می‌رود به بازار و وقتی می‌بیند قیمت ما رقابتی است، می‌آید سراغ ما و هیچ اجباری بر این نیست.

قیمت‌هایی که من روی سایت دیدم را در بازار چک کردم. یک مقدار از بدنه بازار بیشتر بود. حتی در مواردی 300-200 هزار تومان که برای یک لپ‌تاپ قیمت زیادی است.

ما اصولا خیلی بازار خورده فروشی نیستیم.  قیمت‌هایی هم که می‌دهیم شاید نسبت به خیلی از شرکت‌ها متفاوت باشد. اما به هر حال چیزی را ما گارانتی می‌کنیم، اصالت تجهیزات و قطعات تضمین می‌شود. شما با وضعیت بازار آشنایی دارید. ایزایران به‌عنوان شرکتی با این سابقه، قطعا سراغ برندهایی می‌رود که بتواند اصالتشان را تضمین کند. ما در خط تولیدمان هم که بزرگ‌ترین خط تولید PC در کشور است، قطعاتی می‌آوریم که بتوانیم تست کنیم.

در مورد خط تولید هم درست است که در ایران بزرگ‌ترین خط تولید فعال است، اما خیلی از قطعاتی که شما استفاده می‌کنید، الان دیگر روز بازار نیستند. فکر می‌کنید علتش تولید انبوه است یا این‌که ایزایران مجموعه چابکی نیست؟

ما الان دو- سه سال یا بیشتر است که سفارش براساس نیاز مشتری را انجام می‌دهیم. ما هیچ تولیدی برای انبار را نداریم.

باید چه حجمی باشد که این کار را انجام دهید؟

بسته به درخواست قرارداد و تعهداتی است که ما داریم. مثلا در مناقصه بانکی ممکن است 10 هزار PC برنده شویم و خط تولید‌مان را تنظیم کنیم. به این شکل نیست که ما خط تولیدمان را با یک سری قطعات قدیمی راه بیندازیم و مشتری‌مان را ملزم کنیم همان را بخرد.

پس ممکن است خط تولید را تغییر بدهید؟

نه. پروسه و فرآیند تولید یکی است. منتها قطعات به روز است و هیچ خریداری نمی‌آید قطعه‌ای که عمرش گذشته را در تجهیزاتش قبول کند. بنابراین ما انبارمان در حد صفر است. یعنی ما تولیدی برای انبار نداریم و هیچ قطعه‌ای را هم در انبار نگه نمی‌داریم.

آن قسمت‌ هایتک که گفتید، قاعدتا ایزایران به خاطر ذات و آن وابستگی که به دولت دارد و بحث تحریم‌ها، در واردات مشکلات زیادی دارد. فکر می‌کنید این‌که بخواهید فناوری را وارد ایران کنید، به چه ترتیبی است؟ چون برای خیلی‌ها هنوز سوال است.

کشور ما در مقاطع مختلف با تحریم‌ها مواجه شده و راه‌حل‌هایش را هم ما به ازای هر کدام از این تحریم‌ها پیدا کرده. فکر نمی‌کنیم مشکل خاصی برای این کار وجود داشته باشد. قطعا راه‌حل‌هایی داریم که به الحمدا... تا امروز به مشکل برنخورده‌ایم.

در زمینه‌های فناوری پیشرفته برنامه شما ورود فناوری است یا بومی کردن آن هم هست؟

ما بیشتر بحث بومی کردن برای‌مان مهم است. در IT خیلی نمی‌شود به بخش خارجی امیدوار بود. یعنی دغدغه ذهنی که در تمام دنیا وجود دارد، امنیت است که ما متاسفانه کم‌تر به آن پرداخته‌ایم. به دلیل این‌که همیشه در کشور ما دغدغه توسعه در حوزه IT بوده، کسی به امنیت فکر نکرده. ما در امنیت IT نمی‌توانیم صددرصد متکی به خارج باشیم. بنابراین به دنبال روش‌ها و شیوه‌هایی می‌گردیم که بتوانیم بومی‌سازی کنیم. امروز خوشبختانه همکارانمان با آخرین دستاوردها و فناوری‌های نو در IT آشنا هستند. بنابراین صرفا اتکا داشتن به یک شرکت خارجی فکر نمی‌کنم کار درستی باشد. مهم به روز نگه داشتن همکاران است که ما دوره‌های آموزشی زیادی در بین کار داریم و سعی می‌کنیم تعامل بالایی با شرکت‌های فناور و موسسات تحقیقاتی داشته باشیم. به‌خصوص با دانشگاه‌ها تعامل بسیار خوبی داریم و پروژه‌های زیادی تعریف می‌کنیم و آموزش‌های زیادی به همکاران می‌دهیم.

اگر اجازه بدهید درباره مناقصه طرح جامع مالیاتی که دو دور برگزار شد و شما اسناد را خریدید، بپرسم. چه اتفاقی افتاد که نیامدید؟

ما آمدیم نه این‌که نیامدیم؛ ولی خب یک موردی پیش آمد که از قبل مشخص بود. به هر حال هر کسی که وارد مناقصه‌ای می‌شود، یک سری تحقیقاتی راجع

لینک ثابت || اضافه شده توسط آرش کریم بیگی|| نسخه قابل چاپ || بازگشت به صفحه اصلی || آرش کریم بیگی