فناوری اطلاعات

شبکه‌های اجتماعی و کسب‌وکار اجتماعی

روزنامه شهروند : امروزه اجتماع تبدیل به محور محرک وب شده و ساختار وب اجتماعی را شکل داده است. در این نوع از وب، محور مردم هستند؛ مردمی که حال آنها وارد کسب‌وکارها شده‌اند. به طوری‌که شاهد شکل‌گیری مفهومی با عنوان «کسب‌وکار اجتماعی»  (Social Business) هستیم.
 اصطلاح کسب‌و‌کار اجتماعی برای نخستین بار توسط پروفسور «محمد یونس»، برنده جایزه نوبل صلح استفاده شد. وی در کتاب خود با عنوان «ساختن جهان بدون فقر: کسب‌و‌کار اجتماعی و آینده کاپیتالیسم» برای تعریف نوع جدیدی از سرمایه‌داری در خدمت ضروری ترین نیازهای بشری در سال ۲۰۰۸ استفاده کرد. 
کسب‌و‌کار اجتماعی در تعریف یونس، یک کسب‌و‌کار غیر زیان‌ده و غیر سودده است که شرکت‌ها برای رسیدن به یک هدف اجتماعی طراحی می‌کنند. در واقع در یک تعریف ساده می‌توان گفت، در کسب‌و‌کار اجتماعی هدف اجتماعی مد نظر است نه هدف مالی.
اما تعاریف امروز کسب و کار اجتماعی کمی متفاوت است. هینچ‌کلایف و کیم در کتابی تحت عنوان «کسب‌و‌کار اجتماعی به‌وسیله طراحی» که در سال ۲۰۱۲ توسط نشر وایلی منتشر شده است، این‌گونه استدلال می‌کند که مدل‌های رایج و فعلی کسب‌و‌کار در مواجهه با پارادایم نوینی قرار گرفته‌اند که اصول بنیادی آنها را در مخاطره قرار داده است. 
نویسندگان این کتاب، پایه و اساس شکل‌گیری جریان فوق را در یک مدل مفهومی و در اثر روند تکاملی کسب‌و‌کار اجتماعی تبیین می‌کنند. گونه نوینی از کسب‌و‌کار در بستر رسانه اجتماعی خلق شده و از آنجا که هیچ شخصیت حقیقی یا حقوقی ادعای مالکیت آن را نمی‌کند، لذا به صورت خود‌سازمان‌یافته و در معرض توسعه فراگیر و جمعی قرار می‌گیرد. پیشران این توسعه نیز عامل خرد جمعی است.
شرکت آی‎‌بی‌ام می‌گوید، کسب ‌وکار اجتماعی یک مفهوم جدید اما یک روند محبوب مردمی است که در مسیر عملکرد شرکت‌ها و ایجاد ارزش برای همه شرکا (سهامداران، مشتریان، حامیان، کارکنان، تامین کنندگان) است.
در یک شکل ساده اگر بخواهیم کسب‌و‌کار اجتماعی آینده را شرح دهیم ۳ ضلع اصلی می توان برای آن تعریف کرد: کسب‌و‌کار، اجتماع و تکنولوژی. هسته و میانه وسط این سه بخش کسب‌و‌کار اجتماعی است.
 
کسب‌و‌کار اجتماعی آینده
به گفته شرکت آی‌بی‌ام، کسب‌و‌کار اجتماعی، کسب‌و‌کار به سمت جلو و مرکز است. این شرکت معتقد است، کسب‌و‌کار اجتماعی گام بعدی در کسب‌و‌کار است. یک شبکه جهانی که مردم ابزاری‌تر،به‌هم  پیوسته‌تر و هوشمندتر می‌شوند. راهی است که نشان می‌دهد تعامل، شکل روابط، تصمیم‌گیری و کار مردم در حال تغییر است و عصر جدید عصر، کسب‌و‌کار اجتماعی، محاسبات ابری اجتماعی و رسانه‌های اجتماعی یکپارچه در سازمان است.

​​