باندپهن ثابت

بنويسيد FCP بخوانيد PAP

وحيد‌‌‌‌ صفايي - بایت خراسان : به تازگي تبديل پروانه‌هاي شرکت‌هاي ندا (PAP) به FCP قطعي شده است. شرکت‌هاي کنوني ندا (ارائه دهندگان اينترنت در ايران) مي‌توانند با پرداخت حق امتياز 20 ميليارد توماني، مجوز خود را به FCP تبديل کرده و يا براي هميشه از حوزه فعاليت خود خداحافظي کنند، چرا که در آينده‌اي نه چندان دور، زمان اعتبار پروانه PAP به پايان مي‌رسد.
FCPها مجوز‌هاي گسترده‌اي خواهند داشت و تقريبا مي‌توانند از همه فناوري‌هاي موجود و آتي براي ارائه خدمات استفاده کنند. اين خدمات به طور خاص شامل اينترنت، ديتا و مکالمه است اما فناوري خاصي را شامل نمي‌شود. به عنوان مثال اين شرکت‌ها مي‌توانند از فناوري‌هاي ADSL (با خطوط تلفن فعلي)، فيبرنوري يا حتي خطوط تلفن انحصاري خود (که مجاز به راه‌اندازي آن خواهند بود) به ارائه خدمات اينترنت بپردازند و يا حتي به فناوري‌هاي بي‌سيم ورود پيدا کنند. به اعتقاد مسئولان سازمان رگولاتوري، اين دايره فعاليت گسترده، مي‌تواند در آينده به توسعه ارتباطات و افزايش کيفيت خدمات اينترنت منتهي شود.
شرکت‌هاي خصوصي بيشترين سهم را در اقتصاد جهان دارند و دولت‌ها به دريافت ماليات بسنده مي‌کنند. اين سياست با ابلاغ اصل 44 قانون اساسي در کشور ما نيز در پيش گرفته شد اما به خصوص در حوزه ارتباطات به بدترين شکل ممکن اجرايي شد. واگذاري غيررقابتي شرکت مخابرات به عنوان بزرگ‌ترين شرکت دولتي غيرنفتي، تمام شيريني خصوصي سازي را تلخ کرد و هيچ يک از نتايج متصور از خصوصي سازي اين شرکت حاصل نشد و تنها، انحصار دولتي، جاي خود را به انحصاري غيردولتي (که به مراتب خطرناک‌تر است) داد.
وزارت ارتباطات پيش از اين نشان داده که مي‌تواند شرايط را به سمتي پيش ببرد که نتيجه به دست آمده به هيچ وجه شبيه به پيش‌بيني‌ها نباشد چرا که وضعيت ارائه خدمات، قوانين و محدوديت‌ها در کشور ما به هيچ کشور ديگري شباهت ندارد و به همين دليل، نبايد خيلي هم به مجوزهاي FCP خوشبين بود.
وضعيت اينترنت در ايران اسفناک است، چون هنوز هم ADSL (که از آن با عنوان اينترنت پرسرعت ياد مي‌شود) يکي از قديمي‌ترين و کندترين انواع اتصال به اينترنت در جهان، اصلي‌ترين راه اتصال مردم ايران به اينترنت است. در عين حال همين اينترنت بي‌کيفيت يکي از گران‌ترين اينترنت‌ها در جهان نيز هست. آيا رفع محدوديت فناوري، مي‌تواند به اين وضعيت پايان دهد؟ شايد در نگاه اول پاسخ به اين سوال مثبت باشد اما واقعيت اين است که تعرفه‌هاي اينترنت و سقف پهناي باند مجاز براي کاربران، هنوز هم به وسيله وزارت ارتباطات تعيين مي‌شود و فراتر از آن، هنوز هم شرکت ارتباطات زيرساخت (يکي از معاونت‌هاي وزارت ارتباطات) وارد کننده انحصاري پهناي باند کشور است. صرف نظر از اين که شرکت‌ها با استفاده از چه فناوري‌هايي به ارائه اينترنت مشغول هستند، دست آخر بايد پهناي باند خود را از طريق شرکت زيرساخت تامين کنند. در حال حاضر همه شرکت‌هاي ندا، شرکت مخابرات، اپراتورهاي تلفن همراه و هر شرکت ديگري که به هر نحوي اينترنت ارائه مي‌دهد، مشتري زيرساخت هستند و در تعرفه‌گذاري و نوع و کيفيت خدمات خود، از قوانين رگولاتوري تبعيت مي‌کنند.
در واقع اقدام اخير رگولاتوري براي ارائه مجوزهاي FCP با قيمت 20 ميليارد توماني، بيشتر از اين که شبيه به حرکتي اميدبخش براي بهبود اينترنت در آينده باشد، به نوعي کسب درآمد از طريق فروش مجوز شباهت دارد. شرکت‌هاي ندا نيز اين مبلغ را پرداخت مي‌کنند و مجوز FCP دريافت خواهند کرد و البته بدون اين که شاهد هيچ نوع تغييري باشيم، همچنان به ارائه خدمات ADSL خواهند پرداخت. براي مردم نه خاني آمده و نه خاني رفته است و تنها از اين به بعد به جاي شرکت‌هاي ندا مي‌توانيم بگوييم شرکت‌هاي FCP!
 

​​